پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٤ - خطاهاى منجمان

ستارگان و طلوع و غروب و اوج و حضيض آنها صورت مى‌گرفت، ولى «احكام نجوم» مجموعه پندارهايى بود كه حوادث روى زمين و سرنوشت ساكنان اين كره خاكى را، به ستارگان آسمان پيوند مى‌داد.

چيزى نگذشت كه بر اساس همين پندارها، گروهى به پرستش ستارگان پرداختند و حلّ مشكلات خود را از آنها مى‌خواستند و براى ستارگان الوهيّت قايل شدند، حتّى زمانى كه اسلام ظهور كرد و برق توحيد درخشيد و پرده‌هاى ظلمت شرك را شكافت، باز بقاياى اين افكار در ميان گروهى از منجّمان وجود داشت و بر اساس حركات نجوم، پيشگويى‌هايى از حوادث آينده مى‌كردند كه يك نمونه آن، همان چيزى است كه در خطبه مورد بحث آمده كه منجّمى در محضر اميرمؤمنان على عليه السّلام بر اساس مطالعه كواكب آسمان، پيش‌بينى كرد كه اگر آن حضرت در فلان ساعت مخصوص، به سوى ميدان جنگ «نهروان» حركت كند شكست خواهد خورد و امام عليه السّلام ضمن محكوم ساختن اين طرز فكر، براى ابطال عملى آن، در همان ساعت به سوى ميدان جنگ حركت كرد و پيروزى عظيمى به دست آورد.

شرح بيشتر اين معنا را به خواست خدا بعد از پايان خطبه در بحث نكات خواهيم آورد.