پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٥ - خطبه در يك نگاه

خطبه ٧٨ [١] و من دعاء له عليه السّلام من كلمات كان عليه السّلام يدعو بها

از كلماتى است كه امام عليه السّلام با آن به درگاه خداوند دعا مى‌كرد (و سرمشق مهمّى براى مردم در آن نهفته است).

خطبه در يك نگاه‌

اين سخن مشتمل بر چهار دعاى بسيار پرمعنا و آموزنده از اميرمؤمنان على عليه السّلام است، كه از قراين به دست مى‌آيد امام عليه السّلام كرارا آن را تلاوت مى‌فرمود و با خداى خود، با اين جمله‌ها راز و نياز مى‌كرد.

درست است كه امام عليه السّلام معصوم است و هرگز گناهى از او سر نمى‌زند، خواه پنهانى باشد يا آشكار، در دل باشد يا در برون، با زبان باشد يا با اشاره‌هاى چشم، ولى با توجّه به مقام بسيار والايى كه در پيشگاه خدا دارد، از كمترين ترك اولى‌ها وحشت دارد و پيوسته با اين كلمات از خداوند رحمت مى‌طلبد. به علاوه اين‌

[١] سند خطبه: تنها سندى كه براى اين دعا، به دست آمده چيزى است كه «جاحظ» قبل از «سيّد رضى» در كتاب «المائة المختارة» آورده است و آن هم تنها مربوط به جمله‌هاى آخر اين دعا است (اللّهمّ اغفرلي رمزات الألحاظ ...).