پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٣ - ترجمه

رحم اللّه امرأ [عبدا] سمع حكما فوعى، و دعي إلى رشاد فدنا، و أخذ بحجزة هاد فنجا. راقب ربّه، و خاف ذنبه، قدّم خالصا، و عمل صالحا.

اكتسب مذخورا، و اجتنب محذورا، و رمى غرضا، و أحرز عوضا. كابر هواه، و كذّب مناه. جعل الصّبر مطيّة نجاته، و التّقوى عدّة وفاته.

ركب الطّريقة الغرّاء، و لزم المحجّة البيضاء. اغتنم المهل، و بادر الأجل، و تزوّد من العمل.

ترجمه‌

خدا رحمت كند كسى را كه چون سخنان حكيمانه‌اى را بشنود، خوب فراگيرد و هنگامى كه به سوى هدايت ارشاد گردد، پذيرا شود، دست به دامن هادى و رهبرى زند و (در پرتو هدايتش) نجات يابد. از مراقبت پروردگارش غفلت نورزد و از گناهان خود بترسد. اعمال خالصى از پيش فرستد و كارهاى نيك به جا آورد. ذخيره‌اى براى آخرت فراهم سازد و از گناهان بپرهيزد. هدف را درست نشانه‌گيرى كند و كالاى گرانبهاى آخرت به دست آورد. با خواسته‌هاى دل بجنگد و آرزوهاى نابجا را رها سازد. صبر و استقامت را مركب راهوار نجات خويش قرار دهد و تقوا را وسيله (آرامش به هنگام) وفاتش بشمرد. در راه روشن، گام نهد و جاده آشكار حق را ادامه دهد. اين چند روز زندگى را غنيمت شمرد و پيش از آن كه اجلش فرا رسد، خويش را آماده كند و از اعمال نيك توشه برگيرد.