استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٢ - ج) حقّ الاختراع

جواب: آنچه در بالا نوشته‌ايد، جزء خرافات است، و هيچ اعتبارى ندارد.

توكّل بر خدا كنيد، و به اين گونه مطالب اعتنا نكنيد.

سؤال ١٦٠١- در يكى از نشريّات از قول جنابعالى، كه با بررسى ريشه تاريخى سيزده بدر، آن را يك مراسم خرافى معرّفى كرده بوديد، چنين آمده است:

«مراسم خرافى سيزده بدر را بررسى كردم، سرچشمه‌اش از نظر تاريخى به اصحاب الرّس، كه در قرآن به آن اشاره شده، بر مى‌گردد. به حالات اصحاب الرّس در تفاسير اشاره شده، و در يكى از شروح نهج البلاغه نيز داستان مفصّل آن را چنين يافتم: دوازده شهر يا آبادى بود، كه هر شهر و آبادى به يكى از ماههاى سال خورشيدى ناميده شده بود؛ آيين مردم آن شهرها بت‌پرستى بود. درختان صنوبر را پرستش مى‌كردند. زيرا صنوبر منبع درآمد خوبى براى آنها بود. روز اوّل سال، همه مردم از تمام دوازده شهر يا روستا در شهر فروردين جمع مى‌شدند، و مراسم جشنى داشتند. فردا به شهر ارديبهشت مى‌رفتند، و در آنجا مراسمى داشتند. روز سوّم به آبادى خرداد مى‌رفتند ...، تا به آبادى اسفند كه مى‌رسيد، دوازده شهر تمام مى‌شد؛ روز سيزدهم دسته جمعى از آباديها خارج شده، به بيابانها مى‌رفتند، و مراسم سيزده و جشن و پايكوبى و آلودگى به انواع مفاسد را در آنجا برگزار مى‌كردند.

بنابراين سيزده بدر سنّتى بوده كه از بت‌پرستان باقى مانده است، همانطور كه مراسم شب چهارشنبه سورى، كه احترامى براى آتش قائل مى‌شوند، سنّتى از آتش‌پرستان است.» خواهشمند است صحّت و سقم اين مطلب را بيان فرماييد.

جواب: آنچه از ما نقل شده اجمالًا صحّت دارد.

سؤال ١٦٠٢- چند سالى است حركتى در برخى مساجد رواج يافته، كه به نظر مى‌رسد ترويج نوعى خرافه باشد. ماجرا بدين قرار است كه در شب اوّل ماه ربيع الاوّل، از حدود نيمه شب تا اذان صبح، افرادى (كه غالباً خانمها هستند) با در دست داشتن شمع، پشت درب مساجد تجمّع نموده، و با كوبيدن درب مساجد به صورت آهسته، و خواندن اذكارى، توسّل جسته و حاجات خود را طلب مى‌نمايند. و اين حال تضرّع در هنگام اذان صبح به اوج خود مى‌رسد. كسانى كه به اين شيوه عمل‌