استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٦ - ٦- تبليغ دين
جواب: دولت بايد برنامههاى اساسى و بنيادى و زيربنايى را در جهت گسترش فرهنگ دينى انجام دهد، و مردم بايد دنبال آن را در جهات مختلف بگيرند.
سؤال ١٥٢٣- آيا شيوهها و روشهاى انجام فعاليّتهاى دينى با توجّه به شرايط و مقتضيات دنياى كنونى، و ابعاد گسترده تهاجم فرهنگى، و اطّلاعرسانى جهانى، نياز به بازسازى و تجديد نظر ندارد؟ اين وظيفه بر عهده چه نهادهايى است؟ چگونه مىتوان از روشهاى نوين و كارآمد استفاده كرد؟ وظيفه حكومت در اين مورد چيست؟
جواب: بىشك شيوهها و روشهاى فعلى انجام فعاليّتهاى دينى كافى نيست.
براى كارايى بيشتر، بايد از اسباب و وسائل موجود در دنياى امروز با برنامهريزى صحيح و كار گروهى استفاده كرد.
سؤال ١٥٢٤- بهترين الگويى كه براى نحوه ارتباط و تعامل دولت و نهادهاى دينى درگذشته و حال كشورهاى اسلامى، حكومتها و كشورهاى مسيحى، يهودى، و در سنّت و سيره پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمّه اطهار عليهم السلام وجود داشته و دارد چيست؟
جواب: دولت نبايد استقلال نهادهاى دينى را مخدوش كند، و بخواهد آنها را زير چتر خود قرار دهد؛ ولى نظارت دائم و سازنده نسبت به آنها بسيار بجاست، تا خدايى نكرده انحرافى از مسير صحيح پيدا نكنند.
سؤال ١٥٢٥- نقش و ميزان مشاركت مردم در شكلگيرى حكومت دينى در نصوص قدسى، چگونه تعيين و تبيين گرديده است؟
جواب: مردم به عنوان حاميان حكومت، و بازوهاى دولت اسلامى، و نيز به عنوان نظارت، و امر به معروف و نهى از منكر، و نصيحت و ارشاد، در حكومت نقش دارند.
سؤال ١٥٢٦- جايگاه مردم در مستندات موجود (قانون اساسى، مذاكرات خبرگان، صحيفه نور) كجا ذكر شده است؟
جواب: جايگاه مردم در قانون اساسى پيشبينى شده است.
سؤال ١٥٢٧- در حكومتهاى فعلى جهان، جايگاه مردم چگونه تعريف گرديده است؟