استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٤ - اولياى دم

اين است كه: «ولىّ صغير حق ندارد قاتل را مجّاناً عفو نمايد.» آيا اين موضوع به جراحات و صدمات موجب قصاص و ديه نيز سرايت مى‌كند؟

جواب: تفاوتى نمى‌كند؛ ولى بايد مصلحت صغير را در نظر گرفت، و مصلحت صغير غالباً اخذ ديه است.

سؤال ١٠٨٢- نظر خود را در خصوص نحوه استيفاى قصاص، در دو فرض زير بيان فرماييد:

الف) چنانچه اولياى دمِ مقتول منحصر به فرزند صغير يا صغار (از دو نفر بيشتر) باشد حكم چيست؟

جواب: در صورتى كه مصلحت آنها در گرفتن ديه باشد، و قاتل نيز حاضر به پرداخت ديه گردد، بايد ديه گرفته شود. و اگر مصلحت آنها در قصاص باشد، ولىّ دم مى‌تواند قصاص كند. و در صورت ابهام قضيّه، قاتل را با وثيقه معتبر آزاد مى‌كنند، تا صغار كبير شوند و تصميم بگيرند.

ب) در صورتى كه فرزند يا فرزندان اولياى دم جملگى مجنون باشند، حكم چيست؟

جواب: ولىّ بايد مصلحت آنها را در نظر بگيرد و اقدام كند.

سؤال ١٠٨٣- چنانچه اولياى دم، از انجام قصاص يا مطالبه ديه صرف نظر كنند، آيا بعداً حق دارند از نظر خود برگردند؟

جواب: بعداً نمى‌توانند تغيير نظر دهند.

سؤال ١٠٨٤- در صورتى كه اولياى دم تقاضاى ديه كرده باشند، آيا قبل از دريافت آن مى‌توانند از نظر خود رجوع، و تقاضاى قصاص كنند؟ بعد از وصول ديه چطور؟

جواب: بعد از وصول ديه جايز نيست؛ و قبلًا هم اگر مصالحه شرعيّه برديه انجام شده باشد، تغيير آن جايز نيست.

سؤال ١٠٨٥- اگر اولياى دم تقاضاى قصاص كنند، آيا تا قبل از اجراى حكم فقط مى‌توانند عفو كنند؟ يا امكان مطالبه ديه نيز وجود دارد؟ آيا در اين حالت مى‌توانند با قاتل مصالحه و چيزى زايد بر ديه مطالبه كنند؟