استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣ - مراسم عزادارى

سؤال ١٧٧- هنگامى كه كسى از دنيا مى‌رود، بستگان ميّت به افرادى كه در مراسم جمع شده‌اند، مى‌گويند: «اگر كسى حقّى بر گردن ميّت دارد، معاف بدارد، و او را ببخشد» همه حضّار در جواب مى‌گويند: «هزار هزار بار بخشيديم» آيا ذمّه ميّت ساقط مى‌شود؟

جواب: هرگاه صاحب حقّ از صميم دل گذشت كند، ذمّه ميّت برى مى‌شود؛ ولى اگر بستگان ميّت مى‌دانند كه صاحب حقّ در اثر حيا يا اجبار چنين گفته، بايد رضايت او را تحصيل كنند.

سؤال ١٧٨- پدر بنده متأسّفانه دار فانى را وداع نموده است. لطفاً بفرماييد علاوه بر مراسم متداول عزادارى، بهترين عملى كه مى‌توانم براى شادى روح ايشان انجام دهم چيست؟

جواب: جستجو كنيد اگر ديونى به مردم دارد قبل از هر چيز دين او را بپردازيد، و اگر واجباتى از او فوت شده قضا كنيد، و تا مى‌توانيد براى او صدقات و خيرات دهيد؛ يعنى به مردم نيازمند به نيّت پدرتان كمك كنيد.

سؤال ١٧٩- اخيراً در برخى از مناطق رسم شده كه بستگان متوفّى به جاى برگزارى مراسم عزادارى و فاتحه، پول آن را هزينه امور خيريّه مى‌كنند. به نظر مى‌رسد با توسعه اين تفكّر، مردم و ميّت از بركات مجالس مذكور كه آشنايى با معارف دين و تذكّر و تنبيه و به ياد جهان آخرت افتادن، همدردى با صاحبان عزا، و قرائت فاتحه و قرآن براى ميّت، و ذكر توسّل و مانند آن است، محروم مى‌شوند. با توجّه به اين مطلب، كدام يك اولويّت دارد؟

جواب: بهتر است مجلس ساده‌اى بگيرند، و هزينه‌هاى اضافى را صرف كارهاى خير كنند.

سؤال ١٨٠- در سفرى كه به يكى از شهرهاى استان خوزستان داشتم، در مجلس فاتحه جوانى كه قبل از ازدواج مرحوم شده بود شركت كردم. هنگامى كه براى قرائت فاتحه به سر مزارش حاضر شديم، در كمال بهت و ناباورى شاهد اجراى موسيقى‌