استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٠ - الف و ب) اطّلاعرسانى و اطّلاعرسانان

سؤال ١٦٧٤- در انتشار خبرهايى كه مربوط به كشورهاى خارجى مسلمان است، چنانچه مخالف نظام جمهورى اسلامى ايران باشند، آيا مى‌توان همانند كشورهاى غير مسلمان با آن برخورد كرد؟

جواب: بى‌شك كشورهاى اسلامى مخالف، با كشورهاى غير اسلامى مخالف تفاوت دارند.

سؤال ١٦٧٥- بعضى اوقات افرادى كه محبوب مردم هستند، در مسير دين عمل نمى‌كنند، و با نظام ناسازگارى دارند. آيا مى‌توان براى منفور كردن آنان به تهمت متوسّل شد، و آنان را منزوى كرد؟

جواب: توسّل به تهمت و دروغ و مانند آن، در شأن خبرنگاران مسلمان و متعهّد نيست.

سؤال ١٦٧٦- برخى در بيان نظرات بسته عمل نموده، و فقط به نشر ديدگاههاى خود بسنده مى‌كنند. امّا عدّه‌اى براى تنوير افكار جامعه نظر ديگران را (اگر چه بى‌دين، يا ضدّ نظام باشند) گرفته، و آن را نقد نموده، و به نوعى تضارب آرا مى‌كنند. با توجّه به سنّت ائمّه ما (همچون حضرت صادق عليه السلام و امام باقر عليه السلام و يارانشان در گفتگو با زنادقه و مانند آن) كدام روش به صلاح جامعه اسلامى است؟

جواب: مادام كه طرح نظرات ديگران، و نقد و بررسى آن، سبب پيشرفت فكرى و فرهنگى مسلمين است، بايد از اين روش استفاده كرد. و اگر در مواردى جنبه تخريبى پيدا كند، بايد از آن پرهيز كرد.

سؤال ١٦٧٧- خطر مخبرِ صادقِ ناآگاه بيشتر است، يا مخبرِ كاذبِ آگاه؟

جواب: هر دو خطرناك هستند.

سؤال ١٦٧٨- آيا بيان غير واقعى چهره نظام، به منظور تقويت آن در مقابل دشمنان نظام جايز است؟

جواب: حتّى الامكان بايد براى هر كارى از صداقت بهره گرفت، كه هم به شرع نزديكتر است، و هم به عقل.

سؤال ١٦٧٩- برخى افراد كه مورد اعتماد نظامند، بايد مطرح شوند. آيا مى‌توان در