استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٧ - ١٥- دعانويسى

جواب: دعانويسى، و فالگيرى حرفه‌اى جايز نيست.

سؤال ١٦١٤- اگر كسى جهت نوشتن دعاهايى كه در بعضى كتب براى شفاى سردرد و مانند آن آمده پول بگيرد، چه حكمى دارد؟

جواب: اگر دعاهايى باشد كه در كتب معتبر نوشته شده، مانعى ندارد.

سؤال ١٦١٥- نظر شارع مقدّس در مورد دعانويسى چيست؟ آيا در اسلام چيزى به نام دعانويسى وجود دارد؟

جواب: نوشتن دعاهايى كه از ائمّه معصومين عليهم السلام رسيده، و در كتب معتبره موجود است، اشكال ندارد. و امّا دعانويسى حرفه‌اى، كه متداول افراد سودجوست، صحيح نيست.

سؤال ١٦١٦- گاه افرادى با عنوان دعانويسى اقدام به كلاهبردارى مى‌كنند. براى اين كه بتوان تشخيص داد كه كدام مورد كلاهبردارى و كدام مورد بر اساس دستورات اسلام است، چه راههايى وجود دارد؟

جواب: چنانچه افراد مزبور آدمهاى با سواد و باتقوايى باشند، و از كتب معتبر استفاده كنند، دعانويسى آنها صحيح است. در غير اين صورت اعتمادى بر آنها نيست.

سؤال ١٦١٧- برخى دعانويسها دعاهايى به نام زبان بند، بخت‌گشايى، چله‌بُرى، جلب محبّت، قفل كردن، كارگشا، بازشدن بسته شده، دفع بليّات، باطل السحر، و مانند آن به افراد مى‌دهند. آيا چنين دعاهايى وجود دارد؟

جواب: اينها اعمال افراد سود جو، و احياناً شيّاد است.

سؤال ١٦١٨- آيا دعانويسى صرفاً نوشتن دعايى خاصّ در كاغذ، و نگه داشتن به همراه خود مى‌باشد، يا دستور العملى هم دارد؟ مثل اين كه نوشته كاغذ را در آب حل كرده، و به كسى بخورانند! يا دعاى خاصّى را بسوزانند! يا در معرض باد قرار دهند! يا زير سنگ بگذارند! يا آن را دفن كنند! يا در آب روان بيندازند. آيا اين دستور العمل‌ها اعتبارى دارد؟

جواب: سوزاندن دعا مطلقاً جايز نيست. ولى شستن، يا به آب انداختن، در