استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣ - ١- غسل ميّت

فصل هفتم: [در باره مردگان‌]

احكام مردگان‌

١- غسل ميّت‌

سؤال ١٥٠- از يك سال پيش بيمارى خطرناكى تحت عنوان «تب خونريزى دهنده كريمه كنگو» در بعضى از نقاط كشور گزارش شد. اين بيمارى كه در كشورهاى همسايه، به ويژه افغانستان، پاكستان، و عراق، شيوع داشته از طريق گزش كنه موجود در روى پوست دامها، به انسان منتقل مى‌شود. عامل بيمارى ويروسى است كه ابتدا علائمى نظير تب، استفراغ، كمر درد را به وجود مى‌آورد، و بعد از چند روز به علّت اختلالى كه در سيستم انعقاد خونى به وجود مى‌آيد، بيمار دچار خونريزى شديد و غير قابل كنترل مى‌شود. اين خونريزى ممكن است از تمامى منافذ بدن رخ دهد. سرويس دهى به اين بيماران نيازمند پرسنلى ورزيده و تجهيزات مدرن مى‌باشد، و على‌رغم همه مراقبتها احتمال مرگ تا ٥٠% وجود دارد. متأسّفانه على‌رغم تمامى تلاشها، بعضى از مبتلايان به اين بيمارى فوت مى‌كنند. نظر به اين كه علّت اصلى مرگ خونريزى است، بعد از فوت نيز نشت مايعات مختلف جسد، به عنوان يك عامل آلودگى شديد محسوب مى‌گردد، و وضعيّت جسد به نحوى است كه خود در مراحل مختلف (حمل تا سردخانه و سپس غَسّالخانه) به عنوان يك عامل انتشار بيمارى قلمداد مى‌گردد. و بر اساس تحقيقات انجام شده، بايستى اجساد مبتلايان به بيمارى درون بسته‌هاى پلاستيكى مخصوص گذاشته شده، و هرچه سريعتر و بدون هيچ گونه تماس با افراد زنده به خاك سپرده شود. با توجّه به اين كه بر اساس آخرين يافته‌هاى علمى، هرگونه تماس با اجساد اين مبتلايان و مواد مترشّحه از بدن آنان، به ويژه خونابه و ساير مايعات خونى، براى همه افراد بسيار خطرناك بوده،