استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٤ - ديه شكستگيها

جواب: اگر نقص عضو بيّن و روشن باشد، ارش دارد.

سؤال ١٢٢١- در مواردى كه شكستگى دنده با نقص عضو بهبود يابد، آيا دادگاه مى‌تواند بابت نقص عضو، علاوه بر ديه مقرّر، ارش نيز تعيين نمايد؟

جواب: مانند مسأله سابق است.

سؤال ١٢٢٢- ديه شكستن لگن، كه با نقص عضو بهبود يافته، يا بدون نقص عضو درمان شده، چه ميزان است؟ آيا ديه استخوان لگن ارتباطى با استخوان پا دارد، يا مرتبط نمى‌شود؟

جواب: ارش دارد.

سؤال ١٢٢٣- ديه شكستگى استخوان در صورت عدم بهبودى ١٥ ديه آن عضو، و در صورت بهبودى، ٤٥ از اين ١٥ است. حال اگر به صورت كامل بهبود پيدا نكند، بلكه چند درصد بهبود پيدا كند (مثلًا ٥٠% يا ٩٠% كه نوعاً هم به اين شكل است،) آيا در اين موارد، به همان نسبتى كه بهبود پيدا كرده محاسبه مى‌شود، يا اين كه تا بهبود كامل پيدا نكرده، حتّى اگر ١% هم ناقص باشد، بايد ديه عدم بهبود را بپردازد؟

جواب: معيار بهبودى كامل عرفى است. اگر حاصل نشود، ديه مزبور ثابت است.

سؤال ١٢٢٤- آيا محاكم مى‌توانند قبل از اين كه وضعيّت بهبود يا عدم بهبود مجنىّ عليه مشخّص شود، حكم صادر كنند؟ مثلًا انگشت شخصى شكسته، و پزشكى قانونى مى‌گويد: «سه ماه ديگر در خصوص اين كه بهبود پيدا كرده يا نه، اظهار نظر مى‌كنم.» آيا محاكم بايد صدور حكم را به تأخير بيندازند، يا اكنون مى‌توانند ديه عدم بهبودى را تعيين كنند؟

جواب: محاكم مى‌توانند نسبت به قدر متيقّن ديه حكم كنند، و نسبت به بقيّه بايد منتظر نتيجه باشند.

سؤال ١٢٢٥- استخوان كف دست و كف پا ديه معيّن دارد، يا بايد ارش تعيين نمود؟

جواب: استخوان كف دست ٤٠ دينار، و استخوان كف پا ارش دارد. و چنانچه بعضى از استخوانهاى كف دست بشكند، ديه مزبور تقسيم بر آنها مى‌شود.