استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٢ - تعزيرات

مستحق تحقير بودن يا نبودن چه كسى مى‌باشد؟

جواب الف و ب: كسى حق ندارد به ديگرى توهين كند، و اگر توهين‌كننده آگاهانه اين كار را انجام دهد حاكم شرع مى‌تواند او را تعزير نمايد، و اگر توهين شونده مستحق مجازاتى باشد بايد به دست حاكم انجام پذيرد، و افراد عادى چنين حقّى ندارند.

سؤال ١٠١٩- چنانچه فردى عليه ديگرى شكايت نمايد، كه متّهم اموالش را به سرقت برده، و شاكى شاهدى نداشته باشد، و براى اثبات ادّعاى خود از متّهم تقاضاى سوگند نمايد، و متّهم قسم را به شاكى رد كند، آيا با سوگند شاكى مى‌توان متّهم را تعزير كرد؟

جواب: اشكال دارد.

سؤال ١٠٢٠- چندى پيش رئيس قوّه قضائيّه فرمودند: «از ديدگاه فقه اسلام چك و ديون زندان ندارد.» و نيز فرمودند: «بسيارى از بازداشتهاى موقّت، فاقد مبناى حقوقى و فقهى است.» چرا مراجع، علما و بزرگان دين در مقابل اين گونه مسائل سكوت كرده‌اند؟ اگر مسأله‌اى فاقد دليل فقهى و دينى است چرا اجرا مى‌شود؟

جواب: مسأله بازداشت در مورد چكهاى بى‌محل، دو مأخذ مى‌تواند داشته باشد: اوّل اين كه احراز شود طرف اموالى دارد كه مى‌تواند از آن اداى دين كند (به استثناى مستثنيات دين) دوّم اين كه حكومت اسلامى احراز كند كه عدم برخورد با چكهاى بى‌محل نظام اقتصادى جامعه را متزلزل مى‌كند.

سؤال ١٠٢١- شخصى عالماً و عامداً ادّعا مى‌كند كه: «من امام زمان هستم» البتّه كسى به او نگرويده است. حكم شرعى چنين شخصى چيست؟

جواب: چنين كسى منحرف است، و مستحق تعزير، و بر حاكم شرع لازم است جلو او را بگيرد، ولى حكم اعدام ندارد، مگر اين كه بعداً عنوان مفسد فى الارض بر او منطبق شود.

سؤال ١٠٢٢- اگر مردى اقدام به تقبيل، يا اعمال مشابه، نسبت به زوجه خود در انظار عمومى نمايد، آيا اين عمل گناه و موجب تعزير است؟