استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٤ - حضانت

الف) آيا در تحقّق شبهه، وجود ظنّ معتبر به استحقاق وطى شرط است؟ يا هر گونه ظنّى براى تحقّق شبهه كفايت مى‌كند؟ يا اصلًا ظن لازم نيست، و احتمال استحقاق وطى كافى است؟

جواب: احتمال كافى نيست؛ و ظن اگر سبب شود كه او خود را مستحق بداند كفايت مى‌كند.

ب) آيا حليّت وطى شرط تحقّق شبهه مى‌باشد، يا با حرمت وطى نيز شبهه محقّق مى‌شود؟

جواب: شبهه آن است كه انسان آن وطى را براى خود مجاز بداند؛ هر چند بر اثر عوارض آن را حرام ببيند. مثلًا تصوّر كند كه ازدواج شرعى واقع شده، ولى در ماه رمضان يا در زمان عادت با همسر خود نزديكى كند. اين هم مصداق وطى به شبهه است.

ج) آيا در مورد فرد جاهل قاصر و مقصّر نسبت به مقدار عدّه و حكم آن، شبهه تحقّق مى‌يابد؟

جواب: در صورتى كه باور كند آن وطى براى او حلال است، حكم وطى به شبهه جارى است.

د) آيا واطى به شبهه صاحب فراش محسوب مى‌شود، يا تنها مؤاخذه نمى‌شود؟

جواب: واطى به شبهه صاحب فراش نيست. و اگر آن زن شوهرى داشته باشد، فرزند به شوهر ملحق مى‌شود.

ه) آيا وطى نائم و مجنون و مكرَه، و نيز وطى ناشى از نكاح فاسد، وطى به شبهه محسوب مى‌گردد؟

جواب: هيچ كدام وطى به شبهه نيست، هر چند تكليف از چنين اشخاصى برداشته شده است. ولى در نكاح فاسد، اگر خيال مى‌كرده نكاح صحيح است، وطى به شبهه محسوب مى‌شود.

حضانت‌

سؤال ٧٠٢- لطفاً فتواى خود را با شرايط فعلى زنان در جامعه، و با توجّه به مهر و