استفتاءات جديد - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩ - ٥- اجرة المثل

مى‌باشد، مگر اين كه عبارت قباله دلالت بر بيشتر از اين داشته باشد. و در صورت شك، تنها اختيار شهر با زوجه خواهد بود.

سؤال ٦٦٣- زوجه باكره‌اى كه تمكين را به وصول مهريّه عندالمطالبه‌اش موكول نموده، (و مطابق عرف هنوز در عقد است، و در منزل پدرش به سر مى‌برد) آيا مى‌تواند از سكنى در منزلى كه زوج معيّن كرده خوددارى كند؟ و اگر چنين كند، آيا ناشزه محسوب مى‌شود، و حقّ نفقه ندارد؟

جواب: تا زمانى كه طبق عرف عروسى نكرده، حقّ امتناع دارد.

سؤال ٦٦٤- اگر زوجه رفتن به خانه شوهر را منوط به دريافت اجناس مورد توافق (غير از مهريه) نمايد، و زوج از تحويل آن امتناع ورزد، بفرماييد:

الف) آيا زوجه چنين حقّى دارد؟

ب) در صورت خوددارى از رفتن به خانه شوهر، آيا استحقاق نفقه دارد؟

جواب: هرگاه شرايط مذكور در ضمن عقد، نه به عنوان مهريّه، مطرح شده باشد، زوجه حق ندارد رفتن خود را به خانه شوهر منوط به آن كند، هر چند حقّ مطالبه و الزام به آن را دارد.

٥- اجرة المثل‌

سؤال ٦٦٥- زنى حقّ الزّحمه و اجرة المثل كارهايى كه در ايّام زناشويى در منزل شوهرش انجام داده را مطالبه كرده، ولى شوهر ادّعا دارد كه همسرش كارها را به قصد تبرّع انجام داده است. در فرض مذكور قول كدام يك مقدّم، و بيّنه بر عهده چه كسى است؟

جواب: در محيطهايى كه عرف و عادت بر آن است كه زن به قصد تبرّع اين كارها را انجام مى‌دهد، ادّعاى زن بر خلاف آن مسموع نيست. مگر اين كه ثابت كند به شوهرش اعلام كرده قصد تبرّع ندارد، و شوهرش نيز پذيرفته باشد.

سؤال ٦٦٦- همسر سابقم بعد از چندين سال زندگى و على رغم دريافت نفقه، به عناوين مختلف، موجبات اذيّت و آزار بنده را فراهم مى‌نمود، و خودش نيز تقاضاى‌