در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٥٦ - فِیثاغورس

واحد است)، بارِی تعالِی نِیز همه موجودات را به بهره‌اِی «و برکتِی» از وجود خود سرافراز نموده است و هر موجودِی را به اسمِی که مناسب او بوده خوانده است و چنانچه به بقاِی واحد، اعداد باقِی مِی‌مانند، به بقاِی بارِی تعالِی نِیز موجودات باقِی هستند و چنانچه از تکرار واحد، اعداد پدِید مِی‌آِید، از فِیض بارِی تعالِی نِیز موجودات به‌وجود مِی‌آِیند و چنانچه که اثنِین، اوّل اعداد است که از تکرار واحد ظاهر شده است، همچنِین عقل اوّل، اول موجودِی است که از وجود واجب الوجود موجود شده است و چنانچه ثلاثه بر اثنِین مترتب مِی‌شود، نفس نِیز بر عقل مترتب شده است و چنانچه اربعه بر ثلاثه مترتب است، طبِیعت بعد از نفس واقع است و چنانچه خمسه از حِیث سِیر رتبِی بعد از اربعه است، هِیولِی بعد از طبِیعت است و چنانچه ستّه بعد از خمسه است، جسم بعد از هِیولِی است و چنانچه سبعه بعد از ستّه است، فلکِ اعلِی بعد از جسم است و چنانچه ثمانِیه بعد از سبعه است، ارکان بعد از فلک اعلِی است و چنانچه تسعه بعد از ثمانِیه است، مولدات ثلاث «حِیوانات، جمادات، نباتات» بعد از ارکان هستند و چنانچه تسعه آخر مراتب آحاد است، مولدات نِیز آخر مراتب موجودات کلِیّه ِیعنِی معادن و نباتات و حِیوانات هستند و معادن به‌معنِی عشرات، و نباتات به‌منزله مآة، و حِیوان به‌معنِی ألوف، و مزاج به‌منزله واحد است.