در آمدی بر تفکرات فلسفی - حسینی بیان،سید مهدی - الصفحة ١٥٣ - فِیثاغورس

بسِیار شوخ و حرِیص است و بدِین جهت مِی‌ترسم چون اندکِی به راحت رسد، به سرکشِی عادت کند. پس همان بهتر او مغلوب من باشد نه من مغلوب او. پِیش از آنکه او مرا با وسوسه به فحشاِیِی اندازد، من او را در شدائد دچار مِی‌کنم تا بدِین وسِیله مهار او در دست من باشد.

از کلمات اوست که زبان گاهِی دروغ مِی‌گوِید و عقل هرگز دروغ نمِی‌گوِید. پس سعِی کن آن‌دو مطابق هم باشند و از اوست که روزِی مردِی بر او گذشت و او را دشنام و فحش داد، حکِیم هِیچ از آن منقبض و ناراحت نشد! از او پرسِیدند که سبب عدم انقباض از سخنان او چه بود؟ جواب داد: من از کلاغ توقع آواز کبوتر را ندارم. وِی در سِیر کلام حکمِی خود آورده است در اِینکه مبدَأ اوّل، عقل فعّال است. با اِیشان مخالفت نموده و گفت که حق تعالِی ساکن غِیر متحرک است و عقل آنجا چکار مِی‌کند؟

فِیثاغورس

بعد از بِیان اِین مقدمه، مطالب را از حکِیم فِیثاغورس ِیونانِی شروع مِی‌کنِیم، البته با نظر به اِینکه قبلاً هم شرح کوتاهِی از شخصِیت او را بِیان کردِیم.

او حکِیمِی است متألّه و صاحب رأِی متِین و عقل رسِین و از مشاهِیر فلاسفه ِیونان و از شهر صور و فرزند مِینارخوس است. وِی