مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٤٠ - نامهها و مراسلات حضرت علاّمه با آقای حاج محمّد حسن بیاتی قدس الله اسرارهما

بسم الله الرّحمن الرّحیم

و لَهُ الحَمدُ فی الاُولی و الآخِرةِ و لَهُ الحُکمُ و إلیهِ تُرجَعون

سلام‌های پیاپی و درود پی‌در‌پی و تحیّات وافره و ادعیه خالصه بر آستان حضرت محبوب باد که افق مقدّس عالم دل را مکان خود فرمود، و با ولایت تامّۀ خود متصرّف در کون و مکان گردید.

نیکو رقیمۀ مبارکه زیارت و حقّاً مطالب حقّه‌ای است که خداوند بر زبان و دل شما جاری ساخته است، نه مبالغه و اغراق. گرچه باید گفت تازه این تمجید و تحسین در حدود فکر ماست نه رسا به قامت او، و این اندیشه در ظرف تعقّل ما نه محیط بر بحر فضل او؛ آب دریا را به پیمانه پیمودن غلط است، و امواج بادهای تند را با غربال محدود نمودن و با دستار مقیّد کردن نه صحیح.

باری، هزار بار شکر که گرچه نه در خور خریداران اوئیم، چون نه ثمنی در دست و نه مثمنی محدود، لیکن در زمرۀ به عرصه در‌آمدگان بازار او و زمرۀ مشتاقان جمال و والهان حریم درگه او.

آقای حاج سیّد محمّد علی (اخوی) از عتبات مراجعت و پیام‌های شفاهی را نیز ابلاغ نمودند، گرچه هر دم نفحات قدسیّه و پیام‌های سرّیه جان و دل را پر می‌کند، لکن به مقتضای ظاهر نیز حفظاً للمراتب و العوالم آن رحمت واسعه از

[١]ـ گرچه جز او هیچ نیست.