مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٢ - سیّد ضیاء الدّین درّی و خواب عجیب

[لولا کتابُ الألفَین و زیارة الحسین علیه ‌السّلام لأهلَکَتْنِی الفتاوی]

در لئالی الأخبار، صفحه ٦٥٢، در شرح احوال علاّمه حلّی آورده است که بعد از فوتش او را در خواب دیدند، و خواب بیننده گویا خود را به صورت فخرالمحقّقین فرزند علاّمه می‌دید، به علاّمه می‌گوید: در آن نشئه چه شد؟

علاّمه می‌گوید: لولا کتابُ الألفَین و زیارة الحسین علیه ‌السّلام لأهْلَکَتنی الفتاوی[١].[٢]

سیّد ضیاء الدّین درّی و خواب عجیب

آقا سیّد ضیاء الدّین دُرّی یکی از وعّاظ و اهل منبر درجه اوّل طهران و استاد علوم معقول بوده‌اند و اینک متجاوز از سی سال است که فوت کرده‌اند. حقیر در پای منبر ایشان کراراً بوده‌ام، مسلک حِکَمی و عرفانی در منبر داشت و بیانش جالب و منبرش محقّقانه بود.

در شب‌ سوّم ربیع‌ الثّانی‌ یک هزار و چهارصد و دوازده‌ هجریّۀ‌ قمریّه‌، أخ‌الزّوجۀ‌ حقیر (حجّة‌ الاسلام‌ آقای‌ حاج‌ سیّد حسن‌ معین‌ شیرازی)‌ در بنده‌ منزل‌ در مشهد مقدّس بودند، و از ایشان‌ خواب‌ جالبی‌ را نقل‌ نمودند که‌ ذکرش‌ مقرون‌ به‌ لطف‌ است‌:

معمولاً در طهران‌، هر واعظی‌ را که‌ برای‌ یک‌ دهه‌ برای‌ منبر در مجلسی‌ دعوت‌ می‌کردند، در شب‌ آخر نیز وی‌ را برای‌ همان‌ دهه‌ از سال‌ آخر دعوت‌ می‌نمودند. در سال آخری‌ که‌ مرحوم سیّد ضیاء الدّین‌ درّی‌ در قید حیات‌ بود، یک شب‌ از دهۀ‌ محرّم‌ (شب‌ هشتم‌ یا نهم‌) از ایشان‌ قبل‌ از منبر جوانی سؤال‌ می‌کند که‌:

[١]ـ جنگ ١٣، ص ٣٦.

[٢]ـ لئالی الأخبار، ج ٥، ص ٣٩٤.