مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٣ - بحث شَرَقْ یعنی شراب به اضافه عرَق

من با اینکه با علاّمه زیاد محشور نبوده‌ام و در مجلسی خصوصی شاید اتّفاقِ ملاقات دست نداده بود، در آن روز در ضمن سخن شعری از ناصرالدّین شاه را قرائت کردم که وقتی وی به زیارت حضرت امام رضا علیهالسّلام مشرّف شده است، در آستان مبارک بدین رباعی مترنّم شد:

علاّمه لبخند ملیحی به من زدند و گفتند:

از اینجا معلوم می‌شود ناصرالدّین شاه، لواسانی بوده‌ است! من گفتم: چطور؟! گفتند: حتماً لواسانی بوده است، وگرنه می‌گفت:

«اسکندر و من ای شَه محمود صفات»

خنده مرا و همۀ حضار را گرفت؛ و معلوم شد من در قرائت بیت اوّل، میان عبارت «اسکندر و من» تقدیم و تأخیر به عمل آورده‌ام فلهذا شعر را شکسته، و ایشان با این مزاح بدیع و لطیف خود خواستند بفهمانند ‌که لواسانی‌ها که مصداق اتمّ و اکملش من بوده‌ام، از صنعت شعر ابداً خبری نداریم.[٢]

بحث شَرَقْ یعنی شراب به اضافه عرَق

حضرت آیةالله حاج سیّد مهدی روحانی ـدامت برکاتهـ (عمه‌زاده حقیر، فرزند ارجمند مرحوم آقا حاج سیّد ابوالحسن روحانی قمیّ) که در روز سه‌شنبه هشتم شهر ربیع‌الثّانی یک هزار و چهارصد و سیزده هجریّه قمریّه، که از قم به

[١]ـ دانشمند عزیز جناب آقای حاج شیخ محمّد رازی در کتاب اختران فروزان ری و طهران در ص ١٢٩ گویند: این دو بیت را در وقت تشرّف به حرم أمیرالمؤمنین علیه السّلام سروده است؛ و مصراع دوّم بیت اوّل را این‌طور آورده‌اند: «برگرد جهان صرف نمودیم اوقات».

[٢]ـ جنگ ٢٥، ص ١٣.