مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠٤ - داستانی در باب تملّق
مراد از «شیخ» حضرت ابراهیم علیهالسّلام است و مراد از «پیرمغان» حضرت سیّدالشّهداء علیهالسّلام و مراد از «وعده» ذبح فرزند [است] که حضرت ابراهیم بدان امرِ خداوند وعدۀ وفا داد، امّا حقیقت وفا را حضرت أباعبدالله الحسین علیهالسّلام در کربلا به ذبح فرزندش حضرت علیّ أکبر علیهالسّلام انجام داد.
فردای آن شب، این جوان در آن مجلس معمولیِ همه سالۀ مرحوم درّی میآید و این خواب خود را بیان میکند و معلوم است که با بیان این خواب چه انقلابی در مجلس روی داده است.
اقول: روایت گندم نخوردن در تمام عمر، اختصاص به رسول الله دارد که چون از أمیرالمؤمنین علیهالسّلام میپرسند که عائشه روایت میکند که رسول خدا در تمام عمر یک شکم سیر نان گندم نخورد، حضرت میفرماید: عائشه دروغ میگوید، رسول خدا در تمام مدّت عمر نان گندم نخورد و از نان جو یک شکم سیر نخورد! ـ انتهی.
البتّه شکّی نیست که أمیرالمؤمنین علیهالسّلام هم تأسّی به رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم دارد و نان گندم نخورده است، کما هو المستفاد من الأخبار؛ و امّا این، غیر از مضمون روایت سابق است.[١]
[داستانی در باب تملّق]
و در صفحه ٣٠٢ [از کتاب شرح نامه حضرت أمیرالمؤمنین علیهالسّلام به مالک اشتر] آیة الله منتظری آوردهاند: مرحوم حاج میرزا علی آقای شیرازی ـخداوند رحمتش کندـ از علمای اصفهان بود، میگفت که:
یک آقایی پای منبری نشسته بود و یک روضهخوان هم بالای منبر داشت
[١]ـ جنگ ١٣، ص ٨٣ الی ٨٥.