مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٥٦ - شرح احوال مجلسیین رضوان الله علیهما
نسب نفسه إلیه من هذه الأواخر علی هذه الجرثومةِ، کما أشیر إلیه فی ترجمة سمیّنا المروّج.
و شرح مطالب فوق به شکل زیر است:
مولی محمّد تقی، مجلسی اوّل
مجلسی
ثانی، مولی محمّد باقر (چون اولاد ذکور نداشت[١] دامادش
امیر محمّد صالح الحسینی الخاتون آبادی ابن السیّد
عبدالواسع، که شوهر فاطمه بیگم دختر مجلسی است کارهای
مجلسی را به عهده گرفت)
و پس از او پسرش
که نوۀ دختری مجلسی است به نام امیر محمّد حسین
کبیر، متعهّد نماز جمعه و مناصب جدّش مرحوم مجلسی
شد.

[١]ـ در روز ٢٥ رمضان ١٤٠٠ در مشهد مقدّس که به دیدن آیة الله آقای حاج آقا موسی شبیری زنجانی که از رفقاء صدیق و دانشمند ما هستند رفتم، گفتند در کتاب تذکرۀ آقا شیخ محمّد علی حزین که طبع شده است دو پسر از مجلسی ثانی (مرحوم ملاّ محمّد باقر) ذکر میکند که نام یکی از آنها محمّد رضا بوده، و هر دو در محاصرۀ افاغنه در اصفهان سنۀ ١١٣٤ فوت کردهاند؛ و دیگر آنکه در وصیّتنامۀ خودِ مجلسی (که به خطّ خود آن مرحوم بوده و حاوی مطالب مهمّی است و پسر آقا سیّد محمّد مشکوة عین خطّ مجلسی را طبع کرده است) در آنجا مجلسی، پسر خود، آقا محمّد رضا را وصیّ خود قرار داده است.
در شب ٢٩ رمضان ١٤٠٠ که برای صرف افطار در منزل دوست و صدیق گرامی آیةالله آقای حاج آقا موسی شبیری زنجانی ـ دام عزّه ـ موعود بودیم، در ضمن مذاکرات گفتند که من برای مطالعه به کتابخانۀ آستان قدس رفتم و کتاب تاریخ و تذکرۀ حزین را مطالعه کردم، و راجع به اولاد ذکور مجلسی مختصر اشتباهی در نقل سابق من بود که بدینوسیله تصحیح میشود، و عین عبارت «حزین» را در مقدّمه کتاب یادداشت نموده و به من دادند که در اینجا به عنوان تصحیح مطالب سابقه میآوریم:
دیگر مولانا محمّد رضا، خلف مرحوم مولانا محمّد باقر مجلسی است که به حلیۀ علم و خصال حمیده آراسته، به تدریس مشغول و به علوّ همّت موصوف بود. در سانحۀ مذکوره با دو برادر عالیمقدار و جمعی از اولاد و اقرباء که همه از معاشران و دوستان صمیم من بودند رحلت نمودند. (مقدّمۀ دیوان حزین، طبع خیّام، ص ٤٨، تصحیح بیژن ترقّی، در تحت عنوان ذکر بعضی از أفاضل و اعیان معاشران) ـ انتهی.