مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٢٨ - آقا محمّد علی بهبهانی کرمانشاهی، سیّد معصوم علیشاه و مظفّر علیشاه را کشت

و در صفحه ٣٩ و صفحه ٤٠ گوید:

و پس از مراجعت از عتبات موقعی که سیّد به کرمانشاه رسید آقا محمّد علی بن آقا باقر به نیروی حاجی ابراهیم‌خان سراینی و إمداد مصطفی قلی‌خان زنگنه حاکم آن دیار او را در رود قراسو غرق نمودند. گویند: سبب هلاک حاجی ابراهیم‌خان و اولاد و اخوان او و عزل مصطفی قلی‌خان همین بود.

و در صفحه ٤١ گوید:

و نیز چنانکه در حواشی طرائق الحقائق در شرح حال سیّد معصومعلی‌شاه آورده و در ‌ریاض‌السّیاحه‌ در ذکر مملکت خراسان مسطور است:

«میرزا مهدی بن میرزا هدایت‌ الله حسینی، که از مجتهدین خراسان و مرجع خاصّ و عامّ در آن سامان بود، به تحریک عوام و بعضی خواصِّ غفلت و جهالت شعار، به تراشیدن گیسوان نورعلی‌شاه فتوا داد، و بعد از صدور این امر همواره اظهار ندامت می‌نمود، ولی تیر از شست رفته و دل مرد خدا را خسته؛ تا ایامی که پادشاه ایران فتحعلی‌شاه استیصال بقعۀ نادری و تدمیر نادرمیرزا را وجهۀ همّت ساخت در غُرّه رمضان ١٢١٥ (هزار و دویست و پانزده) که سیّد مزبور در روضۀ مقدّسه معتکف بوده، نادر‌میرزا چنان دانست که تصرّف دادن شهر با اطلاع سیّد بوده، به روضۀ مبارکه درآمد به ضرب تبرزین در را شکسته، و زخم کاری چند به سیّد زده، مقتول گردید.

و در صفحه ٤٣ گوید:

میرزا محمّد تقی کرمانی ملقّب به مظفّرعلی‌شاه[١]، که ربودۀ مشتاقعلی‌شاه بوده و به خدمت نورعلی‌شاه ارادت داشته و تلقین و توبه از رونقعلی‌شاه

[١]ـ رساله مجمع البحار نثراً و بحرالأسرار نظماً در تفسیر فاتحة‌الکتاب از او به یادگار است، و هر دو در کمال تحقیق و تدقیق است؛ و رسالۀ کبریتاحمر مشتمل بر اوراد و اذکار بهطور رمز و رسالۀ مفصّلِ منظوم در علم کیمیا به نام نورالأنوار فی علم الأحجار که نگارنده مطالعه نموده است؛ در سال ١٢١٥ در منزل آقا محمّد علی کرمانشاهی مسموم شده است.

الحقّ مظفر علی‌شاه کرمانی از محقّقین حکما و متبحّرین عرفا بوده است.