مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٤ - راجع به «غَزاة ذاتِ السِّلسِلة» که رسول خدا جمل&#١٧٢٨ تاریخی خود را دربار&#١٧٢٨ أمیرالمؤمنین گفتند

اهتمام برای از بین بردن اسلام و رسول خدا که به آن نائل نشدند، چیزی نبود مگر آنکه خدا و رسول خدا آنها را از فضل خدا غنیّ کردند و از فقر و بیچارگی بیرون آوردند و مال‌دار کردند و دنیای آنها را نیز آباد کردند؛ پس در اینجا خدا و رسول خدا معاً، موجب وفور نعمت و خصب و غناء شده‌اند و این عین توحید است، نه شرک[١].[٢]

راجع به «غَزاة ذاتِ السِّلسِلة» که رسول خدا جملۀ تاریخی خود را دربارۀ أمیرالمؤمنین گفتند

جمله‌ای را که حضرت رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم راجع به أمیرالمؤمنین علیهالسّلام فرموده‌اند: یا عَلیُّ لَولا أنّنی أشفِقُ أنْ تقولَ فیک طوآئفُ من اُمّتی ما قالت النّصاری فی المسیحِ عیسی بنِ مریمَ لقلتُ فیک مقالاً لا تَمُرُّ بمَلإٍ من النّاس إلاّ أخَذوا التّرابَ من تحت قَدَمَیک در کشف الغُمّة صفحه ٦٦، راجع به غزاة السِّلسلة‌ آورده است؛ که چون أعرابی برای رسول خدا خبر آورد که جماعتی از أعراب در وادی الرَّمل اجتماع نموده‌اند و شبانه قصد شبیخون زدن به مدینه را دارند، و رسولالله برای ابوبکر لوا بست و او را با جماعتی برای انهدام آنها فرستاد ابوبکر شکست خورد و فرار کرد رسول خدا برای عمر لوا بست و او را با جماعتی فرستاد او نیز شکست خورد و فرار کرد، و رسول خدا برای عمروعاص لوا بست و او نیز شکست خورده و فرار کرد، آنگاه حضرت رسول‌الله لوا را برای أمیرالمؤمنین علیهالسّلام بستند و ابوبکر و عمر و عمرو‌عاص را تحت ‌امر و در لشکر آن حضرت قرار دادند و برای ظفر آن حضرت دعا کردند؛ چون محل کفّار زمینی بود مُنحدِر و پر از سنگ و درخت و

[١]ـ کنزالفوائد، ج ٢، ص ٣٦.

[٢]ـ جنگ ١٦، ص ١٤٥.