مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٩٠ - مطالبی از آیة الله حاجّ شیخ محمّد تقی بهجت رشتی فومنی ، مدّ ظله العالی

مطالبی از آیةالله حاجّ شیخ محمّد تقی بهجت رشتی فومنی، مدّظلهالعالی

حضرت آیةالله حاج شیخ محمّد تقی بهجت فومنی رشتی در روز صبح جمعه، ١٥ جمادی الاولی ١٤٠٨، که در شهر مقدّس قم به دیدن حقیر در منزل بنده زاده آقا حاج سیّد ابوالحسن آمدند از جمله مذاکرات و افاداتشان این بود که:

در تفسیر برهان و کتاب غایة المرام در تفسیر (المص) روایتی وارد است که از آن، زمان ظهور حضرت را من در زمان‌های خیلی قبل استنتاج کرده‌ام و چون این زمان به نظرم بسیار دور بود، لهذا یادداشت نکردم و بعداً‌ در اثر طول مدّت و مرور زمان از یقین به ظنّ مبدّل شد و اینک آنچه را که در خاطرم گمان برآنست، بین ١٤١٤ و ١٤١٥ و ١٤١٦ است، و سنۀ ١٤١٤ ترجیح دارد. اتّفاقاً بعضی از اهل حساب، در محاسبۀ خود چنین در آورده‌اند که: وقتی دو ١٤ پهلوی هم واقع شود، (یعنی ١٤١٤) و این هم مطلب ما را تأیید می‌کند.

و أیضاً داستان کوری را بیان کردند که قرآن را باز می‌کرد و محل هر آیه‌ای را که می‌خواستند نشان می‌داد و انگشت خود را بر روی آن می‌نهاد. من در زمان جوانی یک روز خواستم با او شوخی کنم و سر به سر بگذارم، گفتم: فلان آیه کجاست؟ قرآن را باز کرد و انگشت خود را بر روی آن آیه گذارد! من گفتم: نه این‌طور نیست و اینجا آیۀ دیگری است؛ به من گفت: مگر کوری و نمی‌بینی!

و همچنین داستانی از آقای حاج شیخ محمّد حسین مسجدشاهی اصفهانی نقل کردند که: بدون اطّلاع پدرش از اصفهان خارج شد و چون مطّلع شدند و پدر و ارحام و غیرهم آمدند و علّت حرکت را که به سوی عتبات عالیات بود پرسیدند، به پدرش گفت: شما در ٦ ماه دیگر که ١٣ رجب است وارد عتبات خواهید شد و در روز ٢٣ رجب به رحمت خداوند واصل می‌شوید و فوت می‌کنید! و عین این