مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٦ - احوالات جدّ حقیر مرحوم آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی رضوان الله علیه

قُلتُ: لا یَعْلَمُ الْغَیْبَ إلاّ اللهُ.

قالَ: أنْتَ الَّذِی یُجْبَی إلَیکَ هذا الخَراجُ؟!

قُلْتُ: إلَیْکَ یُجْبَی یا أمیرالمؤمنین الخَراجُ!

قالَ: أتَدْرونَ لِمَ دَعَوْتُکُم؟!

قُلْتُ: لا!

قالَ: أرَدتُ أن أهدِمَ رِباعَکُم و أغورَ قَلیبَکُم [و اروع قلوبَکم] و أعقِرَ نَخلَکُمْ و اُنزِلَکُم بِالشَّراةِ [اترککم بالسّراة] لا یَقرَبُکُم أحَدٌ مِن أهلِ الحِجازِ و أهلِ العِراقِ؛ فَإنّهُم لَکُم مَفسَدَةٌ!

فَقُلْتُ لَهُ: یا أمیرالمؤمنین إنَّ سُلیمانَ اُعطِیَ فَشَکَر [و شکر] و إنَّ أیّوبَ ابتُلِیَ فَصَبَر و إنَّ یوسُفَ ظُلِمَ فَغَفَر! و أنتَ مِن ذلک النَّسلِ.

فَتَبَسَّمَ و قال: أعِدْ [ما قلتَ] عَلَیَّ فَأعَدْتُ فَقال: مِثْلُکَ فَلْیَکُنْ زَعِیمَ القَوم! و قَدْ عَفَوْتُ عَنکُم و وَهَبْتُ لَکُم جُرمَ أهلِ البَصرَةِ. الحدیث.[١]

در این روایت وارد است که حسن بن زید بن علیّ بن الحسین علیهماالسّلام از بزرگترین علویّین و از ذوی ‌الحِجی بوده است که حضرت صادق علیه‌السّلام وی را با خود انتخاب نموده و نزد منصور می‌برند.

أقول: مرحوم پدر ما آیةالله حاج سیّد محمّد صادق حسینیّ طهرانی می‌فرمود: ما از أولاد حسن بن زید بن علی هستیم. و سادات حسنی بدین لحاظ و مناسبت بر ما صدق می‌کند.[٢]

احوالات جدّ حقیر مرحوم آیة الله آقا سیّد ابراهیم طهرانی رضوان الله علیه

و أنا أقول: یکی از شاگردان معروف و مبرّز مرحوم آیة الله مجدّد

[١]ـ الامام جعفرالصادق، ص ٨٢؛ بحارالأنوار، ج ٤٧، ص ٢١١.

[٢]ـ ‌جنگ ١٣، ص ٤٤ و ٤٥.