مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٥٠ - دست نوشته آقا سیّد مهدی رجائی در احوال سلیمان بن جعفر
عنایات سابقه را نداشته و سرگرم به مقام الأحوط فالأحوط شده باشند و آقازادههای محترم، ایشان را سرگرم نموده باشند؛ اگرچه مقام جمع الجمعی تنافی را از بین میبرد؛ سرتاسرِ دار وجود أمرٌ بین الأمرین است.
به هرحال التماس دعا و درخواست دستگیری دارم، و منتظر آثار غیبی تلگرافی آن هستم، و نتیجه را إن شاء الله تعالی اطّلاع میدهم.
حضرت آقای آقا سیّد ابراهیم حالشان خوب است و به دعا گوئی مشغول لابد خودشان عریضه عرض میکنند.
زیاده عرضی نیست
آقای شیخ عبّاس طهرانی عفی عنه
* * *
و داماد ایشان آقای حاج سیّد ابراهیم کرمانشاهی که از أحبّه و أعزّۀ دوستان حقیر هستند، در نامۀ خود ضمناً مرقوم داشتهاند:
|
گر چراغی نور شمعی را کشید |
هرکه دید آن نور را پس شمع دید |
و نیز مرقوم داشتهاند:
|
دردا که درد یار دلم در دیار نیست |
و آندل که درد یار ندارد دیار نیست[١] |
[دست نوشته آقا سیّد مهدی رجائی در احوال سلیمان بن جعفر]
مطالب زیر نوشتۀ جناب محترم حجة الاسلام آقای سیّد مهدی رجائی ـدامت برکاته ـ است:
بسمه تعالی
قال النّجاشی: سلیمان بن جعفر بن ابراهیم بن محمّد بن علیّ بن عبدالله بن جعفر الطّیّار، أبو محمّد الطّالبی الجعفری، رَوَی عن الرّضا، و رَوَی أبوه عن
[١]ـ جنگ ١٨، ص ٦٨ الی ٦٩.