مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٧٢ - نامه مرحوم آقا شیخ محمّد لاکانی به مرحوم علاّمه
[نامه مرحوم آقا شیخ محمّد لاکانی به مرحوم علاّمه]
بسمه تعالی
محضر مقدّس عماد الأعلام سیّد الأنام آیة الله العظمی علاّمۀ عصر آقای حاج سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی. دام ظلّه.
بعد السّلام و التحیّات حدائق ندیّه آن سرور معظّم واصل از مطالعه قسمتی از مندرجاتش مسرّت حاصل؛ صحیحش همان است که هر باغبانی گل یا گلهائی در اراضی وسیع بستان خلقت به دست ابناء عصر خود سپرده تا خود و آیندگان به رسم یادگار منتفع و برای باقی نافع و باقیات صالحات باشد. همان بیت ابوالعلاء که عصارهاش در بیت فارسی آورده شده: هر آن کو زدانش ـ الخ، در حق آن جناب شایسته؛ و بیت دیگر از نظامی:
|
نُطقت، اثر آن چنان نماید |
کز جذر اَصَم زبان گشاید |
جزاکم الله عن الإسلام و المستفیدین خیر الجزاء.
این ناچیز بیتمیز و حقیر فقیر سراپا تقصیر نیز در گوشهای خزیده و با ابناء عصر در دو مدرسۀ جامع و مستوفی به قیل و قالی اشتغال، و متون مؤلّفات آن جناب در بسیاری از موارد مطرح و استفاده میشود؛ وفّقکم الله تعالی لمراضیه.
نمیخواهم إطالۀ کلام و تضییع اوقات شریف گردد؛ عمری به دعاگوئی مصروف، متقابلاً از ساحت مقدّس آن حضرت ملتمس دعا.
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته
من الفانی محمّد لاکانی
٢٩/ قع/ ١٤٠٤
٥/ ٦/ ٦٣
و لا یخفی چند جملهای در تأیید فتوای آیةالله خوئی ـمدّ ظلّهـ و تزییف سه موسوعه جنابعالی مشغول نوشتنم، اگر تراکم زواجر مهلت دهد تکمیل و