مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٦١ - سگ با وفا بعد از فقدان صاحبش، چندین سال موقع مقرّر ملاقات میآمده و میرفته است

راهنمای سرخ پوست گفت که: این کار در ایّام پیشین چند بار برگزار شده است (هرگاه امپراتور تازه‌ای به تخت می‌نشست، هر بار امپراتوری بیمار می‌شد، چنین مراسمی را بجای می‌آوردند، گاهی نیز کسی که بیمار بود و از مرگ خود خبر می‌داشت فرزند خود را در چنین مواقعی از جان و دل وقف قربانی امپراتور می‌کرد) امّا امروز به ندرت اتّفاق می‌افتد زیرا که امپراتوری انیکا سرنگون شده است؛ امّا انیکاها امید دارند که خورشید، خدای انیکاها بار دیگر چندان به آنان یاری دهد که امپراتوری خود را از نو بنیاد گذارند و بار دیگر به مقام شامخی برسند.[١]

سگ با وفا [بعد از فقدان صاحبش، چندین سال موقع مقرّر ملاقات می‌آمده و می‌رفته است]

این محبّت و وفای فوق العاده و شگفت انگیز روی حیوانات ژاپن هم اثر بخشیده است و حالا لازم می‌دانیم یک داستان واقعی را بیان کنیم:

دکتر «کیزا بورو کوبایاشی» پروفسور دانشکده کشاورزی «امپریال توکیو» یکی از دوستداران واقعی سگ بود، او سگ‌های بی‌شماری از نوع «اکیتا» را تربیت کرده بود و از آنان نگهداری می‌کرد. یکی از شاگردان این پروفسور که به علاقه استادش واقف بود سگی از همان نوع «اکیتا» به وی تقدیم داشت و اتفاقاً سگ بسیار باهوشی بود، با سایر سگ‌ها وجه تمایز داشت و همچنان‌که بزرگ می‌شد محبّت بیشتری به پروفسور می‌یافت و بیشتر اوقات در کنار او دیده‌ می‌شد... پروفسور به این سگ‌ «هاچی» نام داده بود، و هاچی یعنی با وفا.

هاچی، همان‌طور که از نامش پیدا بود پیوسته در اطراف محیط دانشگاه پرسه می‌زد تا سخنرانی‌های پروفسور پایان یابد و یا در ساعت معیّن جلوی ایستگاه «شی یوبا»

[١]ـ جنگ ٢٥، ص ٢٤٨ الی ٢٥١، به نقل از سفرنامۀ برادران امیدوار.