لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٨٧ - نماز با خوف از دزد يا درنده

مى‌كند و بهر طرفى كه او مى‌رود او نيز مى‌گردد و نماز را به ايماء مى‌كند بسر و اگر نتواند بچشم و اگر نه به تسبيح.

بدان كه حق سبحانه و تعالى چنان كرده است كه شير از روى انسان مى‌ترسد و بعضى گفته‌اند كه حيا مى‌كند از روى آدمى بنا بر اين است كه رو به او مى‌بايد كرد و اگر آدمى پشت كند يك قدم شير مى‌گيرد آدمى را.

و از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه هر كه از شير ترسد اين آيه را بخواند به او ضرر نمى‌رسد لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ‌ تا آخر سوره برائت و از جمعى ثقات شنيدم كه گفتند بشير رسيديم و گفتيم بحق على بن ابى طالب كه از ما بگذر رو بر خاك ماليد و گذشت.

و كالصحيح منقولست از كاهلى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون بشير رسى رو به روى او كن و آية الكرسى را بخوان و به او خطاب كن و بگو.

( «عزمت عليك بعزيمة اللَّه و عزيمة محمّد ٦ و عزيمة سليمان بن داود ٨ و عزيمة امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب ٧ و الائمة الطّاهرين من بعده صلوات اللَّه عليهم»)

يعنى قسم مى‌دهم ترا بقسم خدا و رسول و ائمه هدى و سليمان كه كارى بما مدار و برو كه هر گاه اين را مى‌گويى مى‌رود إن شاء اللَّه كاهلى گويد كه چون از خدمت حضرت بيرون آمدم ديدم كه شيرى پيدا شد من آن دعا را خواندم و گفتم بحق اين عزيمتها كه از راه ما برو و آزار ما مده ديدم كه سر به زير انداخت و دمش را ميان پاها گرفت و رفت، و اين بنده آية الكرسى را از جهة دفع همه بلاها تجربه كرده‌ام، و از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه منقولست كه چون شير را ببينى بگو

اعوذ بربّ دانيال و الجبّ من شرّ كلّ اسد مستأسد.