لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٠ - باب نوادر الزكاة
و در حسن كالصحيح از معاوية بن عمار منقولست كه به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه هر گاه شخصى بميرد و حج اسلام در ذمهاش باشد و پانصد درهم زكاتش نيز بايد داد و سيصد درهم گذاشته باشد و وصيت كند بهر دو چه بايد كرد حضرت فرمودند كه حج ميقاتى از جهت او مىگيرند از اقرب اماكن به مكه و هر چه مىماند به زكاتش مىدهند.
و در حسن كالصحيح از زراره منقولست كه به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه هر گاه شخصى را بر او زكات واجب شده باشد و پدرش مرده باشد و دينى بر او باشد آيا از زكات مالش دين پدرش را ادا مىتواند كرد و حال آن كه اين پسر مال بسيار دار حضرت فرمودند كه اگر پدرش مالى گذاشته باشد و ظاهر شود كه پدرش دين دارد از مالى كه گذاشته است از اصل مال دين او را ادا مىكنند و از زكات نمىدهند و اگر پدرش چيزى نگذاشته باشد هيچ كس سزاوارتر نيست به زكات او از دين پدرش پس در اين صورت اگر از زكات بيرون كند دين پدرش را مجزى است از او.
و در موثق كالصحيح منقولست كه گفت سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از شخصى كه بر پدرش دينى باشد و خرج بسيار داشته باشد پدرش و وجه دين را نداشته باشد آيا وجه دين را از زكات مالش به پدرش مىتوان داد كه پدرش دين خود را ادا كند حضرت فرمودند كه بلى.
و در صحيح عبد الرحمن منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه عارف باشد بمذهب حق و فاضل باشد و بميرد و قرضى در ذمهاش باشد كه به آن مبتلا شده باشد و إفساد و اسراف نكرده باشد و معروف نباشد به سؤال كردن و گدائى آيا از زكات هزار درهم و دو هزار درهم دين او را مىتوان أدا كرد فرمودند بلى و احاديث معتبره حسنه كالصحيحه و قويه كالصحيحه وارد شده است كه به اطفال مؤمنين از زكات