لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٧ - زكات را تا به قبض عمال يا فقرا در نيايد نمىتوان فروخت

(و ليس على الابل العوامل شى‌ء انّما ذاك على السّائمة الرّاعية)

و زكات بر شتران كار كن نيست و نيست مگر بر شترانى كه در صحرا كردند و چرند و در اين خلافى نيست كه بر كار كن و معلوفه زكات واجب نيست و احاديث صحيحه به همين عبارت و همين مضمون وارد شده است.

و از آن جمله در صحيح از زراره و محمد بن مسلم و ابو بصير و بريد عجلى و فضيل بن يسار از حضرت امام محمد باقر و حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما منقولست كه فرمودند كه در گاو و شتر كار كن زكات نيست و نيست زكات مگر بر چرنده علف صحرا و هر چه را سال بر او نگردد نزد صاحبش در آن زكات نيست پس چون سال بر اينها مى‌گردد زكات واجب مى‌شود.

و در حسن كالصحيح از زراره منقول است كه سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه بر اسب و شترى كه بر آن سوارى كنند زكات هست حضرت فرمودند كه هر حيوانى كه علفش دهند بر آن زكات نيست و نيست زكات مگر بر حيوانى كه آن را در علف زار سر داده باشند و علف خورد در جميع سالى كه آن را نگاه داشته است يعنى در ملك او داخل شده است، و اما غير اين حيوانات كه علف خورند زكات در آنها واجب نيست و ظاهر اين حديث آنست كه كل سال علف خورده باشد و شيخ اعتبار اكثر سال كرده است و اين احوط است و ظاهر اخبار صحيحه آنست كه سال اطفال را از روزى كه متولد مى‌شوند حساب مى‌كنند و اكثر علما گفته‌اند كه از روزى كه علف صحرا مى‌خورند سال آنها را حساب مى‌كنند چون تا شير مى‌خورند معلوفه‌اند و احوط آنست كه از روز ولادت حساب نمايند.

و در موثق از اسحاق بن عمار منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شتران كار كن كه بران زكات هست‌