لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٠ - باب صلاة الحبوة و التسبيح و هى صلاة جعفر بن ابى طالب

جعفر صادق صلوات اللَّه عليه بمن فرمودند كه مى‌خواهى كه تعليم كنم ترا تسبيحى كه در نماز جعفر بخوانى گفتم بلى فرمودند كه چون فارغ شوى از تسبيح آخر ركعت چهارم بگو.

( «سبحان من لبس العزّ و الوقار سبحان من تعطّف بالمجد و تكرّم به سبحان من لا ينبغى التّسبيح الّا له سبحان من احصى كلّ شي‌ء علمه سبحان ذى المنّ و النّعم سبحان ذى القدرة و الكرم اللَّهمّ انّي أسألك بمعاقد العزّ من عرشك و منتهى الرّحمة من كتابك و اسمك الاعظم و كلماتك التّامّة الّتى تمّت صدقا و عدلا صلّ على محمّد و اهل بيته»)

و فلان و فلان حاجتم را برآور يعنى بعد از اين تسبيح حاجتى كه دارى از حق سبحانه و تعالى طلب كن و اين تسبيح قريبست به سابق ليكن در سابق بعنوان دعاست و در اين خبر تسبيح است كه منزه خداوندى كه چنين است پس اگر اول اين تسبيح را بخواند و بعد از آن دعا را اكمل خواهد بود و شيخ دعاى بسيار در مصباح ذكر كرده است كه بعد از نماز بخوانند.