لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٥ - باب قضاء صلاة الليل

اخبار آن است كه زود بكند و به شب نيندازد و موافق آيه كريمه.

«وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ» و آيه كريمه‌ «فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ»* است كه مسارعت كنيد و اسباب مغفرت پروردگار خود را زود بفعل آوريد و پيشى گيريد به خوبيها و احاديث مماثلت نيز وارد شده است كه خواهد آمد و محمولست بر تخيير يا بر آن كه مثلا هر گاه نماز شب فوت شده باشد و در شب آسانتر باشد در شب به جا آورد نه آن كه موافق بودن بهتر باشد و اللَّه تعالى يعلم.

( «و اقض ما فاتك من صلاة اللّيل أيّ وقت شئت من ليل او نهار ما لم يكن وقت فريضة»)

و قضا كن هر چه را فوت شده است از نماز شب در هر وقتى كه خواهى از شب و روز ما دام كه وقت نماز واجب داخل نشود و اين عبارت فقه رضويست و ظاهرش آنست كه موسع باشد و در هر وقتى تواند كرد بغير از وقت فريضه.

و مؤيد اين است كه احاديث بسيار مثل موثق كالصحيح اديم كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه شنيدم كه فرمودند كه هر گاه كسى خواهد كه نافله كند در وقت فريضه نمى‌تواند كرد و چون وقت فريضه داخل شود فريضه را به جا آورد.

و در حسن كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه هر گاه وقت فريضه داخل شود نافله نكنند.

و در موثق كالصحيح از اسحاق منقولست كه گفت به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه در وقت فريضه نافله مى‌توانم كرد فرمودند بلى هر گاه خواهى نماز جماعت كنى و انتظار جماعت كشى در آن حالت مى‌توانى نافله كردن تا جمع شوند و اگر تنها باشى ابتدا كن به فريضه.