لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٦ - نماز مسايفه

فرستاد و هزار تكبير از آن حضرت شنيدند چون هر كسرا كه مى‌كشتند اللَّه اكبر مى‌فرمودند و هزار ركعت نماز نيز كردند.

( «و فى كتاب عبد اللَّه بن مغيرة انّ الصّادق صلوات اللَّه عليه قال اقلّ ما يجزئ فى حدّ المسايفة من التّكبير تكبيرتان لكلّ صلاة الّا المغرب فانّ لها ثلثا»)

و بطرق صحيحه و حسنه كالصحيحه منقولست از عبد اللَّه و در تهذيب و كافى از شخصى از اصحاب ما از آن حضرت است و لهذا تغيير اسلوب داد و چون بسيار از عبد اللَّه روايت كرده است در اين كتاب معلوم است كه محض و جاده نيست بلكه نمى‌خواست كه ظاهر سازد ارسال را و اظهار اين معنى نيز كرده است كه همين كه در كتاب او هست كافيست چون اجماعست بر تصحيح ما يصح عنه كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اقلّ آن چه كافيست در نمازى كه در وقت شمشير زدن بر يكديگر به جا مى‌آورند از تكبير دو تكبير است در غير نماز شام و در آن سه تكبير است هر تكبيرى به جاى يك ركعت و مشهور آنست كه مراد از تكبير تسبيحات اربع است چنانكه آن را تسبيح مى‌گويند به اعتبار يك جزو او كه تكبير است و تسبيح.

( «و ساله سماعة بن مهران عن صلاة القتال فقال اذا التقوا فاقتتلوا فانّما الصّلاة حينئذ تكبير و اذا كانوا وقوفا لا يقدرون على الجماعة فالصّلاة ايماء»)

و در موثق از سماعه منقولست كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از نمازى كه در وقت مقاتله مى‌كنند چه عنوانست حضرت فرمودند كه چون كار به شمشير زدن مى‌رسد در آن وقت نماز تكبير است يعنى تسبيحات اربع يا با استغفار، و اگر در برابر دشمن ايستاده‌اند و تير بر يكديگر مى‌اندازند و قدرت ندارند بر نماز جماعت هر يك بر سر خود