لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩١ - نمازى كه تكبير و تهليل است

شرع ضرر ندارد توارد علّتين بر معلول واحد شخصى زيرا كه علل شرع معرفاتند پس آن كه دو ركعت را يك ركعت مى‌كند چهار ركعت را دو ركعت خواهد كرد.

[نمازى كه تكبير و تهليل است‌]

(و روى عبد الرّحمن بن ابى عبد اللَّه عن الصّادق صلوات اللَّه عليه فى الصّلاة الزّحف قال يكبّر و يهلّل يقول اللَّه عزّ و جلّ‌ «فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجالًا أَوْ رُكْباناً»)

و در صحيح منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه در نماز جنگى كه كار به شمشير رسيده باشد حضرت فرمودند كه تكبير و تهليل مى‌گويد و در كافى و تهذيب يكبّر و يؤمى است و ظاهرا تصحيف شده باشد و يؤمى انسب است به استشهاد آيه كه حضرت مى‌فرمايد كه نمى‌بينى كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه اگر ترسيد پياده يا سواره نماز كنيد و پياده و سواره بغير از ايما نمى‌توانند كرد و بنا بر نسخه اصل مراد اين خواهد بود كه مراد الهى از اين آيه نماز شدة الخوف است كه تكبير احرام مى‌گويند و در نماز غير سه ركعتى دو مرتبه تسبيحات اربع را مى‌خوانند و در سه ركعتى سه مرتبه و بعد از آن تشهد مى‌خوانند و سلام مى‌دهند و باين عنوان در حديث نديده‌ام اما فقها چنين ذكر كرده‌اند و شك نيست كه آن چه ايشان گفته‌اند احوط است.

( «و روى عن ابى بصير انّه قال سمعت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه يقول ان كنت فى ارض مخوفة فخشيت لصّا او سبعا فصلّ الفريضة و أنت على دابّتك»)

و در موثق و در صحيح منقولست از ابو بصير كه گفت از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه شنيدم كه مى‌فرمودند كه اگر در زمينى باشى كه خوف داشته باشى در آنجا از دزد و درنده يا شير پس نماز واجب را بر بالاى چهار پا بكن يا مى‌توانى كرد.

و در صحيح از محمد منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام‌