لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٢٨ - زكات به كثير العيال

تواند كسبى كردن پس تا توانيد تنزه كنيد از گرفتن زكات.

و در صحيح از معاوية بن وهب منقول است كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه روايتى بما رسيده است از حضرت سيد المرسلين ٦ كه زكات حلال نيست بر غنى و نه بر قوى درست اعضا حضرت فرمودند كه حلال نيست بر غنى يعنى درست اعضا اگر معاش خود را هم مى‌تواند رسانيد غنى است و الا فقير است و مى‌تواند گرفت پس عمده غناست و محتمل است كه مراد حضرت آن باشد كه مراد از آن كسى است كه معاش خود را بهم تواند رسانيد چنانكه در خبر زراره گذشت و اللَّه تعالى يعلم.

(و سال ابو بصير ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل له ثمانمائة درهم و هو رجل خفّاف و له عيال كثير أ له ان ياخذ من الزّكاة فقال يا با محمّد أ يربح فى دراهمه ما يقوت عياله و يفضل قال لا ادرى قال ان كان يفضل عن القوت مقدار نصف القوت فلا ياخذ الزّكاة و ان كان اقلّ من نصف القوت اخذ الزّكاة قال قلت فعليه فى ماله زكاة تلزمه قال بلى قال قلت كيف يصنع قال يوسّع بها على عياله فى طعامهم و كسوتهم و يبقى منها شيئا يناوله غيرهم و ما اخذ من الزّكاة فضّه على عياله حتّى يلحقهم بالنّاس)

و در موثق منقولست كه ابو بصير گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه هشتصد درهم داشته باشد و مرديست موزه فروش يا موزه دوز و عيال بسيار دارد آيا زكات مى‌تواند گرفت حضرت فرمودند كه اى ابو محمد آيا از مايه كه دارد آن مقدار بهم مى‌رساند كه قوت عيالش باشد و زياده بر قوت گفت بلى فرمودند كه چه مقدار زياد مى‌آيد گفت نمى‌دانم حضرت فرمودند كه اگر بمقدار نصف قوت از قوت زياده بهم مى‌رسد كه صرف ما يحتاج‌