لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٣ - زكات گوسفند

فقه رضويست و صحيحه محمد بن قيس و صحيحه عبد الرحمن كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه عامل را جايز نيست كه جدا كند مجتمع در ملك را هر چند در جاهاى مختلف باشند و جمع نمى‌تواند كرد در ميان ملك چند كس اگر چه در يك جا چرا كنند پس اگر شخصى چهل گوسفند داشته باشد بيست گوسفند در شهرى و بيست در شهرى ديگر زكات بر او واجب است و اگر دو كس با هم شريك باشند در چهل گوسفند بر هيچ يك از ايشان واجب نيست و عامه نيز همين حديث را از حضرت سيد المرسلين ٦ روايت كرده‌اند از آن جمله بخارى در باب زكات از ابن عمرو از انس از آن حضرت روايت كرده‌اند به همين عبارت و مع هذا جمعى از عامه بر اينند كه اگر مال دو كس در يك جا چرا كنند هر دو را با هم ضم مى‌كنند.

(و روى عبد الرّحمن بن الحجّاج عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه قال ليس فى الاكيلة و لا فى الرّبّى الّتى تربّى اثنين و لا شاة لبن و لا فحل الغنم صدقة)

و در حديث صحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند زكات نيست در گوسفندى كه از جهة شير خوردن مقرر ساخته باشند، به مقدار خوردن و آن را حساب نمى‌كنند، و زكات نيست در گوسفندى كه دو بچه داشته باشد و تربيت هر دو كند و در گوسفندى كه از جهة شير خوردن مقرر باشد و در گوسفندى كه از جهة جهانيدن مقرر باشد و اين هر دو نيز بقدر ضرورت مستثنى است و اكثر اصحاب شاة لبن را استثنا نكرده‌اند اگر صاحب حساب كند و ندهد احوط است و گوسفند خوردن و قوچ از جهت جهانيدن را حساب نمى‌كنند و به جبر از مالك نمى‌گيرند و اگر حساب كند و ندهد احوط است، اما ربّا به اين معنى كه آن را تربيت كنند و علف دهند به اعتبار آن كه معلوفه است نه حساب مى‌كنند و نه مى‌گيرند و باين معنى كه در اين حديثست محتمل است كه چون بچه هميشه آورد و از نفايس اموال است به جبر نتوان‌