لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٨ - باد و نماز آيات

است از آن حضرت صلوات اللَّه عليه و آله كه فرمودند كه باد را سريست و دو بال مانند مرغان پرنده و امكان دارد كه مراد ظاهر حديث باشد و ما ندانيم يا آن كه مأوّل باشد بانكه مقدمه باد سر او باشد و اطرافش بالهاى او باشد.

( «و روى عن كامل قال كنت مع ابى جعفر صلوات اللَّه عليه بالعريض فهبّت ريح شديد فجعل ابو جعفر صلوات اللَّه عليه يكبّر ثمّ قال ان التكبير يردّ الرّيح»)

و كالصحيح منقول است از كامل كه گفت در خدمت حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه بودم كه بادى سخت سر شد پس حضرت شروع كردند و تكبير مى‌گفتند و فرمودند كه اللَّه اكبر باد را برطرف مى‌كند يا سورتش را مى‌شكند.

( «و قال صلوات اللَّه عليه ما بعث اللَّه عزّ و جلّ ريحا الّا رحمة او عذابا فاذا رأيتموها فقولوا اللَّهمّ انّا نسألك خيرها و خير ما ارسلت له و نعوذ بك من شرّها و شرّ ما ارسلت له و كبّروا و ارفعوا اصواتكم بالتكبير فانّه يكسرها»)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه حق سبحانه و تعالى نفرستاده بادى كه عبث باشد بلكه رحمت است يا عذاب پس چون باد شود بگوئيد كه خداوندا از تو سؤال مى‌كنيم خير اين باد را و خير آن چه اين باد از جهة آن فرستاده شده است و پناه مى‌گيريم به تو از شر اين باد و از شر آن چه اين باد از جهت آن فرستاده شده است و تكبير بگوئيد و آواز خود را به تكبير بلند كنيد كه تكبير سورت و شدت آن را مى‌شكند و اين معنى مجرب است.

( «و قال رسول اللَّه ٦ لا تسبّوا الرّياح فانّها مأمورة و لا الجبال و لا السّاعات و لا الايام و لا اللّيالي فتاثموا و يرجع إليكم»)

و در قوى از سكونى منقول است كه آن حضرت ٦ فرمودند كه دشنام مدهيد بادها را به درستى كه كه اگر تند و سخت آيند بامر الهى چنين‌