لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٥ - باب ما يقول الرجل اذا استيقظ من النوم

شود بر تو حكم الهيّه.

(و روى عبد الرّحمن بن الحجّاج عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّه كان اذا قام اخر اللّيل رفع صوته حتّى يسمع اهل الدّار و يقول اللَّهمّ اعنّى على هول المطّلع و وسّع علىّ المضجع و ارزقنى خير ما قبل الموت و ارزقنى خير ما بعد الموت)

و در حسن كالصحيح و در صحيح منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه چون آخر شب بر مى‌خاستند آواز خود را بلند مى‌كردند باين دعا تا اهل خانه همه مى‌شنيدند و غرض اين بود كه بيدار شوند از جهة عبادت شب و بفهمند كه هر گاه چنين اهوال در پيش دارند خواب نمى‌توان كرد و هر كه در دنيا جفائى بر خود گذاشت در آخرت در رفاهيت خواهد بود و هر كه در اين نشاه مشغول خواب و خور شد بسى مشقتها خواهد كشيد.

و ترجمه دعا اين است كه خداوندا مرا يارى ده بر هول و ترسى كه از آن نشاه كه بر آن مشرف شده‌ام دارم كه اول مرگست، جان كندن را بر من آسان گردان و قبر مرا فراخ گردان كه باغى گردانى از باغهاى بهشت يعنى روح مرا در جوار مقربان‌ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ در آورى و روزى گردان مرا خوبى آن چه پيش از مرگست از توفيق عبادات و طاعات و توسعه رزق و قضاء حوايج دنيويه و روزى گردان خوبى ما بعد موت را از جان كندن تا دخول بهشت.

و كالصحيح و در صحيح منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه سزاوار آنست كه چون شخصى در آخر شب برخيزد و نماز كند نماز را چنان بخواند كه اهل خانه بشنوند تا آن كسى كه خواهد كه به نماز شب برخيزد بيدار شود و كسى كه نماز شب نكند و عبادتى ديگر