لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٢٦ - سه طايفه پيش خداوند عزيز هستند

حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما روايت كرده‌اند كه فرمودند كه طالبان علم بر سه فرقه‌اند بشناسيد هر يك را به افعال و صفات و از بدان احتراز كنيد، طايفه مقصود ايشان سفاهت و مجادله است، و گروهى از جهة جاه و خدعه است، و قليلى از جهة رضاى الهى و دانش و يافتن و رسيدنست.

اما آن كه مقصود ايشان از طلب علم آنست كه بحّاث باشند علامت ايشان آنست كه در مقام آزار علما آن دو اگر كسى نباشد سخن نمى‌گويند و چون كسى حاضر باشد به سخن در مى‌آيند و هر چند مردمان بيشتراند ذوق سخن گفتن ايشان بيشتر است تا به مردمان بنمايند كه ايشان به سبب مجادله افضلند و با وجود اين صفات ذميمه در مقام تعريف خود در آيند كه علم اين است كه من دارم و حلم اينست كه من به آن متصفم فلانى با من بحث كرد مى‌خواستم كه شاگرد آن را بگويم كه خوبش بزنند و ليكن حلم ورزيدم با آن كه آن بى‌چاره را آزارها كه ممكن بوده است داده است و آن چه نداده است عاقبت انديشى دنياى خود كرده است و با اين صفات ذميمه اظهار خضوع و خشوع مى‌كند و در واقع خالى است از ورع و پرهيزكارى حق سبحانه و تعالى بينى او را بر خاك مالد و او را خوار و بى اعتبار كند و بر كمرش زند كه كمر نه بندد يا هلاكش كند و أما آن كه مطلوبش جاه است و خدعه چون به اهل دنيا مى‌رسد نهايت تواضع و تملق به ايشان مى‌كند از روى مكر و خدعه نه آن كه در واقع متواضع باشد و چون به امثال خود مى‌رسد از فضلا گردنكشى مى‌كند و تواضع ايشان نمى‌كند و سلام بر ايشان نمى‌كند كه من يك كتاب بيشتر خوانده‌ام يا فلان علم را بهتر از او بهتر از او مى‌دانم، با توانگرى كه هيچ نمى‌داند تواضع مى‌كند شيرينيها يا شورهاى ايشان را مى‌خورد و دين خود را نابود مى‌كند از اين جهت حق سبحانه و تعالى او را كور كرده است كه بديهيّات را نمى‌فهمد و اكثر اوقات عوام و بازاريان مى‌فهمند قبايح‌