راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٦٧ - نسخه مير
٤٤٠. تا شايسته گردى
٤٤١. ندارد
٤٤٢. ندارد
٤٤٣. چشمه يقين است از نظر
٤٤٤. و روزه گوش از شنيدن كلام بىعيب
٤٤٥. و صوم لسان باز بودن از نابود معتبر
٤٤٦. با صدر
٤٤٧. بىصبر
٤٤٨. فيما لا يؤمّر
٤٤٩. هم هر كه
٤٥٠. ندارد
٤٥١. زيانست و تاوان
٤٥٢. رحمة الله عليه مىگويد
٤٥٣. روزه از بنده عقوبت ...
٤٥٤. لكن
٤٥٥. و عارفان خود را
٤٥٦. دوست مىدارد كه او را گرامى دارد كه از شهوت و مباحات روزه گيرد تا دل و جانش افطار بر مايده ديدار كند؛ چنانكه مؤلف گويد:
٤٥٧. بيت
٤٥٨. شراب ذوق
٤٥٩. تهى كيسه من
٤٤٠. تا شايسته گردى
٤٤١. بيت:
|
عاشقانرا چه چاره با تو جز آنك |
لب ببندند و در تو مىنگرند |
|
٤٤٢. گفته ايشانست
٤٤٣. چشمه يقين است از حرام
٤٤٤. و گوش از شنيدن كلام بىخير
٤٤٥. و زبان بستن از سخن نامعتبر
٤٤٦. با ضرر
٤٤٧. بىبصر
٤٤٨. قيام يؤمر
٤٤٩. هر كه
٤٥٠. نيارد
٤٥١. زيان و تاوانست
٤٥٢. قدس الله سره گويد كه
٤٥٣. روزهدار عقوبت
٤٥٤. ليكن
٤٥٥. و عارفان و مريدان خود را
٤٥٦. دوست مىدارد كه او ترك كند از شهوات مباحات و روزه گيرد تا دل و جانش افطار بر مايده ديدار كنند با خاصان الله تعالى
٤٥٧. رباعى
٤٥٨. شراب شوق دم دردم ...
٤٥٩. تهى گشته من