راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٤٢ - نسخه مير

٢٧. احمد بن ابى الحوارى رحمة الله عليه مى‌گويد

٢٨. فضل عياض گفت رحمة الله عليه‌

٢٩. با كثرت عيال و قلت حال، شبى در خانه چراغ نداشتم و از مأكول و مشروب و ملبوس جز چراغى بى‌پيه نبود. وقتم خوش شد

٣٠. ندارد

٣١. گناهيست و تعجيل بعقوبت تو كرده است‌

٣٢. و چون دنيا از تو روى در كشد

٣٣. ترا به شعار نيك مردان مزين گردانيده است‌

٣٤. ندارد

٣٥. پس خطاب فرمود كه: يا احمد! بعزت و جلال من كه هر بنده ...

٣٦. در آورم‌

٣٧. باطن او بهشت نقد وقت گردد

٣٨. و گفته مشايخ است كه‌

٣٩. بعضى را سكوت حضرت بود

٢٧. احمد خرارى قدس الله روحه العزيز گويد كه‌

٢٨. فضل عياض رحمة الله عليه گفت‌

٢٩. با كثرت عيال و قلّت مال، شبى در خانه چراغ نداشتم و از مأكول و مشروب و ملبوس در وطن جز فراغ تن؛ در آن نيستى، با هست مطلق وقتم خوش بود

٣٠. و كان موسى ٧ يقول:

٣١. بگناهت تعجيل بعقوبت تو كرده‌اند

٣٢. و چون دنيا روى از تو دركشد

٣٣. ترا به شعار صالحان و نيك‌مردان مانند كرده است‌

٣٤. چون عمر عزيز است و زبون نفس حرون، بى‌كار ممان و نفسى مگذارش‌

٣٥. پس خطاب فرمود كه: اى احمد! هر بنده ...

٣٦. فرود آرم‌

٣٧. هر كه اين مكاتب نگاه دارد، باطن او بهشت نقد وقت گردد

٣٨. و گفته مشايخ قدس الله اسرار هم است كه‌

٣٩. بعضى را سكوت از حيرت بود