راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٣٣ - سوم وجود يك رباعى

اى محمد ٦! سلام و رحمت من.

سوم: وجود يك رباعى‌

الف- مترجم مكرم احوال سيد، در بخش «رسالاتى كه اشتباها به وى منسوب گشته»، به نقل از مرحوم استاد سعيد نفيسى در تاريخ نظم و نثر پارسى در ايران و در زبان فارسى، ج ١، ص ١ آورده است:

مثلا مرحوم استاد سعيد نفيسى مى‌نويسد كه: مير سيد على همدانى در اسرار وحى اين رباعى كه ذيلا مى‌آوريم، به فضيل عياض نسبت داده و حال آنكه نسبت آن به ابو سعيد ابوالخير، قرين صواب است‌[١].

با فاقه و فقر ...

ب- جناب دكتر ذبيح اللّه صفا در تاريخ ادبيات خود، ج ٢/ ٣، ص ١١٢٤ ذيل ترجمه احوال خواجه فضل اللّه بن نصوح شيرازى- استاد قرن هشتم هجرى- در قصيده و غزل، رباعى مذكور را عينا منسوب بدو دانسته كه با فرض صحّت آنچه ايشان گفته‌اند، نسبت رساله به عزيز مردود است‌[٢].

[١] - معلوم نشد منظور مرحوم استاد سعيد نفيسى در قول كدام جنبه استناد است؛ استناد مأخذ رباعى بدون در نظر گرفتن شاعر يا خود رباعى، كه در اين صورت جاى تأمل است و در شكل پيشين، رك به تحقيقى كه در بخش تعليقات آمده است.

[٢] - در تعليقات سلم السموات، مرقومه پنجم، اثر نصر البيان كازرونى، تصحيح و تعليق دكتر يحيى قريب، ابيات فوق به نقل از نسخه خطى تذكره خير البيان، منسوب به نجم الدين كبرى شده است.( رك به سلم السموات، ص ١٧٠، ذيل احوال نجم الدين كبرى).