راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ٢٢٨ - نقد رباء هل اتى(ص ٨٤)

قرض خواست. آن جهود، سه صاع جو به قرض به وى داد فاطمه زهرا- ٣- از آن جو، يك صاع به آسيادست آرد كرد و پنج قرص از آن بپخت. وقت افطار فراپيش نهادند تا خورند. مسكينى فرا در سراى آمد آن ساعت و گفت: السلام عليكم يا اهل بيت محمّد. مسكين من مساكين المسلمين، اطعمونى اطعمكم الله من موائد الجنه.»

سخن درويش به سمع على (ع) رسيد. روفرا فاطمه (س) كرد؛ و گفت:

فاطمه (ع) او را جواب داد:

آنگه طعام كه پيش نهاده بود، جمله به درويش دادند و بر گرسنگى صبر كردند. تا ديگر روز، فاطمه- ٨- صاعى ديگر جو آرد كرد و از آن نان پخت.

چون شب درآمد، وقت افطار در پيش نهادند. يتيمى از اولاد مهاجران بر در بايستاد؛ گفت: «السلام عليكم يا اهل بيت محمد ٦. يتيم من اولاد المهاجرين استشهد والدى يوم العقبه اطعمونى اطعمكم اللّه من موائد الجنه». على (ع) چون سخن آن يتيم بشنيد، روى فرا فاطمه كرده- ٨- گفت:

فاطمه- ٣- جواب داد: