راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١١٩ - حكايت

و[١] گرفتارى آخرت و سختى دل و تاريكى اندرون‌[٢] انديشد و نه از ضرب‌[٣] بيمارى تن پرهيزد[٤]. چون خر، از شام تا سحر خورد و باك ندارد[٥].

اى احمد! عيب اهل دنيا بسيار است: جهل و حمق، بر ايشان غالب بود[٦]؛ استاد علم و شيخ عمل را[٧] تواضع ننمايند؛ و با اين خصايل‌[٨] خويشتن را از عقلا شمرند و نزد اهل معرفت از[٩] احمقان باشند.

بيت‌

حسن بصرى- رحمة الله عليه- گويد: هفتاد كس از بدريان را دريافتم كه اگر يكى شما را[١١] بديدندى، گفتندى اينها بيگانه‌اند[١٢]. اگر شما ايشان را بديديد، ايشان را ديوانه دانستيد[١٣].

عبد الله عباس- رضيهما- مى‌گويد: دنيا به سم قسم است: مؤمن را براى عمارت تن است و بقاى طبيعت؛ و منافق را براى آرايش و زينت؛ و كافر را براى تمتع و طمأنينت‌[١٤].

نظم‌[١٥]

[١] -( و) ندارد.

[٢] - باطن.

[٣] - ضرر.

[٤] - پرهيزند.

[٥] - چون گاو از صبح تا شام بخورند و باك ندارند.

[٦] - غالب است.

[٧] - عمل خود را.

[٨] - خصال.

[٩] - ايشان از ...

[١٠] -( س) بيت را ندارد.

[١١]. از شما را.

[١٢]. از دين بيگانه‌اند.

[١٣]. مى‌ديديد، مى‌گفتيد كه اينها ديوانه‌اند.

[١٤]. عبارت در( س) نيامده.

[١٥]. رباعى.

[١٦]. در طلب آن كوشى.