راز ربانى (اسرار الوحى سبحانى) - نسفی، عزیزالدین یا همدانی، میر سید علی - الصفحة ١٠٨ - حكايت

يا احمد! انّ فى الجنة قصرا من لولؤة فوق لؤلؤه، و درّة فوق درة، ليس فيها فصل‌[٣] و لا وصل‌[٤]. فيها الخواص. انظر اليهم [فى كل يوم‌][٥]،[٦] سبعين مره و (اكلمهم)[٧] و[٨] كلما نظرت اليهم. ازداد فى [ملكهم‌[٩]]،[١٠] سبعين ضعفا فاذا[١١] تلذذ اهل الجنّه بالطعام و الشراب تلذذوا، بذكرى‌[١٢] و كلامى و حديثى‌[١٣].

قال: يا رب! (و ما)[١٤] علامة اولئك‌[١٥]؟

قال: (هم فى الدنيا) مسجنّون‌[١٦] و[١٧]، قد سجنوا السنتهم من فضول الكلام و بطونهم من فضول الطعام.

پس مولى تعالى خطاب مستطاب‌[١٨] فرمود كه: اى احمد! در مهمانسراى بهشت، كوشكى است (كه)[١٩] اساس و بنياد آن، از يك دانه مرواريد است؛ زبر مرواريدها[٢٠] نهاده؛ و درّه فوق درّه نهاده، بى‌پيوند و بى‌رخنه. در آن كوشك، خاصان حضرت [ما][٢١] باشند. روزى هفتاد بار ملاحظه نظر من نمايند و به نواخت‌

[١] - فيروزى.

[٢] - بر سودى.

[٣] - فصم.

[٤] - الف، ب و ح: فصم و لا وصل؛ ن: فصم و لا وصم.

[٥] - الف، ب و ح: كل يوم؛ ن: فى كل يوم.

[٦] - كل يوم.

[٧] - الف، ب و ح: كل يوم؛ ن: فى كل يوم.

[٨] - اكملهم.

[٩] - الف، ب و ح: كل يوم؛ ن: فى كل يوم.

[١٠] - ملكه.

[١١]. الف، ب و ح: و اذا.

[١٢]. اولئك بذكرى.

[١٣]. الف و ب: تلذذوا بكلامى و ذكرى و حديثى.

[١٤]. س:( و ما) ندارد.

[١٥]. الف و ح: ما علامة اولئك؛ ب: ما علامات اولئك.

[١٦]. هم فى الدنيا مسجونون.

[١٧]. ب و ح: هم فى الدنيا مسجونون.

[١٨].( مستطاب) ندارد.

[١٩]. س:( كه) ندارد.

[٢٠]. زبر مرواريدى.

[٢١]. س:( ما) ندارد.