واى بر شما! آيا درس ناخواندگانى نبوديد كه شما را آموزش داد؟ پس چون آموختيد از ياد برديد. واى بر شما! آيا درون تهى نبوديد كه خدا شما را دين‌شناس نمود؟ پس چون دين‌شناس شديد نادانى ورزيديد. واى بر شما! آيا گمراهانى نبوديد كه شما را هدايت نمود؟ پس چون هدايت شديد گمراهى گزيديد. واى بر شما! آيا كورانى نبوديد كه شما را بينايى بخشيد؟ پس چون بينايى يافتيد كور شديد.

٥٥- واى بر شما! آيا كرانى نبوديد كه شما را شنوا ساخت؟ پس چون شنوا شديد كر گشتيد. واى بر شما! آيا لال نبوديد كه شما را گويا ساخت؟ پس چون گويا شديد لال گشتيد. واى بر شما! آيا گشايش و پيروزى نخواستيد؟ پس چون شما را گشايش و پيروزى داد عقب نشستيد. واى بر شما! آيا فرومايگانى نبوديد كه شما را بزرگى داد؟

پس چون بزرگى يافتيد گردنفرازى كرديد و تجاوز نموديد و نافرمانى كرديد. واى بر شما! آيا ناتوانان بر زمين نبوديد كه مى‌ترسيديد كه مردمان شما را به ناگاه درربايند، پس خداوند شما را يارى رساند و تأييد نمود؟ پس چون شما را يارى داد گردنكشى نموديد و زور گفتيد، پس واى بر شما از خوارى روز رستاخيز كه چگونه شما را خوار كند و كوچك نمايد.

٥٦- واى بر شما دانشمندان بد! بى‌گمان شما همانند كردار ملحدان، عمل مى‌كنيد و همانند ساكنان [هميشگى زمين‌] آرزو مى‌كنيد و با آسودگى همانند آسودگان مى‌آراميد و كار خداوند آن گونه كه شما آرزو مى‌كنيد و بر مى‌گزينيد نيست، بلكه شما براى مرگ مى‌زاييد و براى ويران شدن بنا مى‌كنيد و آباد مى‌كنيد و براى وارثان، دنيا را فراهم مى‌آوريد.

٥٧- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: به راستى كه موسى ٧ شما را فرمان داد كه به خداوند سوگند دروغ نخوريد [و من به شما مى‌گويم كه سوگند نخوريد] چه دروغين باشد و چه راستين، بلكه بگوييد: «نه» و «آرى»، اى بنى اسرائيل! بر شما باد كه تره بيابانى و نان جوين بخوريد و از نام گندمين بپرهيزيد؛ زيرا من بيم دارم كه نتوانيد سپاسش را به جاى آوريد.

٥٨- از روى حقيقت به شما مى‌گويم: به درستى كه مردم يا سلامت يافته و يا گرفتارند، پس خداوند را بر سلامتى سپاس بگزارند