سپس يوسف پيامبر ٧ كه به پادشاه مصر گفت: «مرا بر خزانه‌هاى اين سرزمين بگمار كه من نگهبانى دانا هستم». [سوره يوسف (١٢)، آيه ٥٥]. بعد كارش به جايى رسيد كه امور كشوردارى سرزمين آن پادشاه و اطراف آن تا يمن به او سپرده شد و مردم در اثر قحطى‌زدگى از اطراف نزد او مى‌آمدند و خوراك و آذوقه دريافت مى‌كردند و يوسف ٧ نيز حقّ مى‌گفت و مطابق حقّ هم عمل مى‌كرد و نديدم كه كسى اين را بر او عيب گيرد. همچنين است ذو القرنين، كه بنده‌اى بود كه خدا را دوست مى‌داشت و خدا نيز او را دوست مى‌داشت. خداوند اسباب را برايش فراهم ساخت و مشرق و مغرب جهان را تحت فرمان و قدرت او درآورد. ذو القرنين نيز حقّ مى‌گفت و مطابق حق هم عمل مى‌كرد.

اى جماعت! خود را به آداب واقعى اسلام كه خداى عزّ و جلّ به مؤمنان فرموده متأدّب كنيد و به امر و نهى خدا اكتفاء نماييد و در مسائلى كه علم نداريد مداخله ننماييد و علم آن مسائل را از اهلش بخواهيد تا اجر بريد و نزد خداى تبارك و تعالى معذور باشيد و در صدد آن باشيد كه ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه قرآن را بازشناسيد و حلال و حرام الهى را تشخيص دهيد؛ زيرا اين برنامه شما را به خدا نزديكتر نمايد و از نادانى دورتر سازد. نادانى را به اهلش واگذار نماييد؛ زيرا اهل نادانى بسيارند و اهل دانايى اندك. و به راستى، خداوند فرموده است: «بالادست هر صاحب دانشى، دانشورى است». [سوره يوسف (١٢)، آيه ٧٦].

سخن امام صادق ٧ در باره آفرينش و ساختار وجودى انسان‌

امام صادق ٧ فرمود: خودشناسى مرد آن است كه خود را به چهار طبيعت و چهار ستون و چهار ركن بشناسد. طبيعت‌هاى او عبارتند از: خون، صفرا، باد و بلغم. و ستونهايش: عقل- كه زيركى ناشى از آن است-، فهم، حافظه و دانش. و چهار ركن عبارتند از: نور، آتش، روح و آب. و صورت او سرشت اوست. انسان به واسطه نور مى‌بيند و به وسيله آتش [خوراك و نوشيدنى‌ها آماده مى‌شود و او] مى‌خورد و مى‌آشامد و به كمك روح مجامعت مى‌نمايد و مى‌جنبد و به بركت آب طعم چشيدنى‌ها و خوراك را احساس مى‌كند.