تحف العقول ت حسن زاده - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٧٧ - از امام صادق

و آنگاه كه كارى بد كند از خداوند طلب مغفرت نمايد و اين گونه مردى مسلمانى كامل است.

١٢٧- شتابان رفتن، هيبت مؤمن را از ميان برد و نورش را خاموش كند.

١٢٨- همانا خداوند توانگر ستم پيشه را دشمن مى‌دارد.

١٢٩- خشم، دل حكيم را تباه سازد و آن كس كه اختيار خشمش را ندارد اختيار عقلش را نيز ندارد.

١٣٠- فضيل العياض گفت كه امام صادق ٧ به من فرمود: آيا مى‌دانى شحيح چه كسى است؟ عرض كردم: همان بخيل است. امام ٧ فرمود: شحّ شديدتر از بخل است؛ چرا كه بخيل تنها به دارايى خويش بخل مى‌ورزد و شحيح هم به دارايى مردم و هم به دارايى خويش خسّت مى‌ورزد تا آنجا كه چيزى از دارايى مردم نمى‌بيند جز آن كه آرزو مى‌كند آن دارايى- حلال يا حرام- براى او باشد. سيرى نمى‌يابد و از روزى خداى سودى نمى‌برد.

١٣١- به راستى بخيل كسى است كه ثروتى را از راه غير حلال فراهم سازد و در راه نادرست خرجش كند.

١٣٢- امام صادق ٧ به يكى از شيعيانش فرمود: چه شده كه برادرت از تو گله دارد؟

عرض كرد: از من گله دارد كه حقّ خويش را كامل از او ستاندم. امام ٧ با خشمناكى نشست؛ آنگاه فرمود: گويا گمان مى‌كنى كه چون حقّت را به طور كامل از او ستانده‌اى عمل ناپسندى انجام نداده‌اى؟ آيا ديدى كه خداوند از قومى حكايت كرد كه از بدى حساب روز بازپسين مى‌ترسيدند و از اينكه خداوند بر آنها ستم روا دارد در هراس بودند؟ نه، ولى از بازستانى تمام حقّ خدا در هراسند. پس خداوند آن را بدستانى حساب ناميده است؛ پس هر كه حقش را كامل ستاند، بد كرده است.

١٣٣- حرام خوارى بسيار، روزى را از بين ببرد.

١٣٤- بدخويى، نادارى آورد.