پس اى بندگان خدا از عبرتها پند گيريد و متوجّه اثر گذشتگان باشيد و از نعمت خوارى باز ايستيد و از مواعظ بهره‌مند شويد؛ پس خدا بس است كه نگهدار باشد و ياور؛ و قرآن بس است كه هم حجّت‌آور است و هم خصومت‌گر. بهشت، پاداش [عمل نيكوكاران‌] را كافى است و عذاب آتش، كيفر [بدكاران‌] را بسنده است.

٢١- هر گاه يكى از شما با برادر خود ديدار نمايد لازم است محلّ نورانى پيشانى او را [كه همان محلّ سجده است‌] ببوسد.

٢٢- امام حسن ٧ روز عيد فطر بر گروهى از مردم گذر كرد كه مشغول بازى و خنده بودند، بالاى سر آنان ايستاد و فرمود: به راستى، خداوند ماه رمضان را ميدان مسابقه براى خلق خود ساخته تا به وسيله طاعت او براى جلب رضاى او بر يك ديگر سبقت گيرند. مردمى سبقت گرفتند و كامياب گشتند و ديگران كوتاهى كردند و ناكام ماندند؛ پس بسيار بسيار شگفت است حال شخص خندان اهل بازى در روز قيامت كه در آن روز نيكوكاران پاداش يابند و بيهوده پيشه‌گان، زيان. به خدا سوگند! چون پرده بردارى شود، حتما بدانند كه نيكوكار مشغول به نيكوكارى خويش است و بدكار مشغول به بدكردارى خويش. سپس امام حسن ٧ راه خويش را گرفتند و رفتند.

سخنان امام حسين ٧‌

آنچه از امام متّقى، نوه پيامبر، شهيد ابى عبد اللَّه الحسين بن على عليهما السّلام در همين زمينه‌هاى [اخلاقى و اعتقادى و غيره‌] در قالب روايتهاى طولانى آمده است و از سخنان ايشان اين روايت ذيل مى‌باشد:

[در باره امر به معروف و نهى از منكر كه از أمير المؤمنين ٧ نيز اين حديث نقل شده است‌]

اى مردم! از آنچه خدا دوستداران خود را بدان پند داده پند گيريد مانند بدگويى او از دانشمندان يهود، آنجا كه فرمايد: «چرا علماى ربّانى و دانشمندان، آنان را از گفتار گناه آلود باز نمى‌دارند؟» [سوره مائده (٥)، آيه ٦٣] و فرمايد: «از ميان فرزندان اسرائيل، آنان كه كفر ورزيدند، مورد لعنت قرار گرفتند ... چه بد بود آنچه مى‌كردند» [سوره مائده (٥)، آيه ٧٨- ٧٩]. همانا، خداوند آنان را مورد نكوهش قرار داده به خاطر اينكه در ميان ستمكاران بودند و اعمال زشت و فاسد آنان را مشاهده مى‌كردند ولى به طمع آنچه كه داشتند و از بيم اينكه در محذور واقع شوند آنان را از آن اعمال نهى نمى‌كردند،